یعنی چه
واژهٔ «کمارزش» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که به هر چیز مادی یا معنوی اشاره دارد که بها، اعتبار، لیاقت یا قیمت ناچیزی داشته باشد. این کلمه برای توصیف کالاها، ایدهها یا رفتارهای سطحی و بیمقدار به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [کَمْ . اَرْ . زِشْ] (kam-arzeš) است که از دو هجای کوتاه و یک هجای کشیده تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ اصلی برای این مفهوم خودِ واژهٔ «کم ارزش» با ۶ حرف است. بسته به تعداد حروف، کلماتی مانند دانی، بخس، زهید و تافه نیز به عنوان معادل طراحان جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژههای متنوعی استفاده میشود؛ برای اشیای ارزانقیمت از Cheap، برای امور بیمقدار از Insignificant و برای چیزهای کاملاً بیارزش از Worthless استفاده میگردد.
به عربی
در زبان عربی، ترکیب «قلیل القیمه» رایجترین معادل برای کمارزش است. همچنین واژههای زهید (برای قیمت اندک)، تافه (برای امور مبتذل و سطحی) و بخس نیز کاربرد فراوانی دارند.
نماد چیست
در فرهنگ، اسطورهشناسی و ادبیات فارسی، اشیایی همانند «سفال بیلعاب»، «فلز مس در برابر طلا» یا «خس و خاشاک» به عنوان نمادهای مادی، فانی و کمارزش دنیوی در مقایسه با مفاهیم پایدار و ارزشمند معنوی شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل کم ارزش
واژهٔ «کمارزش» صفت مرکب بیانی اصیلی در زبان فارسی است که از پیشوند «کم» (ریشه پهلوی kamna) و واژه «ارزش» (ریشه پهلوی aržaš به معنی بها و لیاقت) شکل گرفته است. این کلمه دایره شمول وسیعی دارد و میتواند هم به بهای اندک مادی یک کالا و هم به بیمقداری معنوی و اخلاقی یک پدیده یا رفتار اشاره داشته باشد.
اگرچه خود این واژهٔ فارسی در متن قرآن کریم نیامده، اما مفهوم آن به طور دقیق در آیه ۲۰ سوره مبارکه یوسف با عبارت «بَثَمَنٍ بَخْسٍ» (به بهایی اندک و کمارزش) به کار رفته که نشاندهنده ریشهدار بودن این مفهوم در ادبیات دینی و اخلاقی است.
در حوزه فرهنگ و ادبیات نیز، تقابل امور کمارزش با پدیدههای گرانبها همواره ابزاری برای پندآموزی بوده است؛ جایی که مظاهری چون مس، سفال خاکمندان و خاشاک در برابر طلا، گوهر و لعل به عنوان نمادهای بیمقداری و زوالپذیری دنیا مطرح میشوند.