یعنی چه
کاهلی ورزیدن به معنای سستی، تنآسانی، وقتکشی و طفره رفتن از انجام وظایف و کارهای ضروری است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «کاهِلی وَرزیدَن» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خودِ «کاهلی ورزیدن» (۱۱ حرف) یا واژههایی مانند تکاهل و اهمال است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از افعالی که به تنبلی و به تعویق انداختن کارها اشاره دارند، استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای فارسی این واژه شامل تکاهل، اهمالکاری، سستقدمی، مسامحه، طفره رفتن و تنپروری است. متضادهای آن نیز تلاش کردن، کوشش ورزیدن، جد و جهد، زرنگی و پشتکار هستند. کلمات کاهل، کاهلی و تکاهل از همخانوادههای بخش اول آن به شمار میروند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه یا اساطیر کلاسیک ایران، نماد حیوانی یا گیاهی ثبتشده و مستقیمی برای این عبارت وجود ندارد. با این حال، در ادبیات بینالملل حیواناتی مانند «تنبل» یا شخصیت خرگوش در حکایت معروف مسابقه با لاکپشت، نماد این ویژگی به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل کاهلی ورزیدن
عبارت «کاهلی ورزیدن» یک مصدر مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب واژه «کاهل» (ریشه عربی به معنی سست و تنبل) و فعل «ورزیدن» (ریشه اوستایی به معنی کار کردن و انجام دادن) ساخته شده است. این اصطلاح در ادبیات و گفتگوهای روزمره برای توصیف رفتاری به کار میرود که در آن فرد از انجام وظایف خود سر باز میزند و به وقتکشی و تنپروری روی میآورد.
اگرچه خود این عبارت فارسی در قرآن کریم عیناً ذکر نشده است، اما ریشه عربی بخش اول آن یعنی «کسل» بارها برای توصیف حالات منافقان به کار رفته است؛ برای نمونه در آیه ۱۴۲ سوره نساء اشاره شده که آنها با کسالت و تنبلی به نماز میایستند. این واژه در لغتنامهها و جدولهای کلمات متقاطع با مفاهیمی همچون اهمالکاری و تکاهل همپوشانی دارد.