یعنی چه
در متون کهن به معنای سحر کردن، جادو کردن و خواندن کلمات و دعاهای زیرلب (عزایم) برای تأثیرگذاری ماوراءالطبیعی بر کسی یا چیزی به کار رفته است.
تلفظ
این عبارت به صورت «افسون» (a-fsun) و «آوردن» (ā-var-dan) تلفظ میشود و تکیه اصلی روی بخشهای «سون» و «آ» است.
در جدول
این ترکیب ده حرفی در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان مترادف برای سحر، جادو و طلسم استفاده میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این فعل مرکب به عمل جادوگری یا تسخیرِ ارادهٔ دیگری از طریق ورد اشاره دارند.
به فارسی
مترادفهای این عبارت در زبان فارسی شامل واژگانی است که همگی بر معنای جادو و وردخوانی دلالت دارند.
نماد چیست
این عبارت به خودی خود نماد پدیده خاصی نیست، اما در ادبیات کلاسیک، یادآور سنتهای جادوگری، خرافات کهن و تلاش انسان برای تغییر تقدیر از طریق قدرت کلام است.
جمعبندی و توضیح کامل افسون اوردن
«افسون آوردن» یک فعل مرکب کهن در زبان فارسی است که به عمل جادو کردن، سحر نمودن و خواندن اوراد و عزایم برای تأثیرگذاری بر واقعیت یا اراده دیگران اشاره دارد. ریشه این واژه به «افسون» در زبان پهلوی بازمیگردد و در متون ادبی برای توصیف اعمالی که فراتر از توان عادی بشری پنداشته میشد، به کار میرفته است.
در ادبیات و فرهنگ عامه، این عبارت نه تنها به معنای سحر، بلکه به نوعی چارهجویی ماوراءالطبیعی اشاره دارد. اگرچه امروزه این ترکیب بسیار کمکاربرد است و جای خود را به واژههای سادهتر یا مدرنتر داده، اما در متون کهن فارسی و تحلیلهای ادبی همچنان جایگاه خود را به عنوان توصیفگرِ باورهای خرافی و سحرآمیز حفظ کرده است.