یعنی چه
به کارها، مناسک و تکالیف عبادی، ستایشآمیز یا خاضعانهای گفته میشود که هر روز و به صورت منظم در شبانهروز انجام میگیرند؛ مانند نمازهای پنجگانه در دین اسلام یا نیایشهای یومیه در سایر ادیان و آیینها.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «عِ با دَ تِ روز ا نِ» (ebādat-e ruzāneh) است که از دو واژهٔ عبادت (عربی) و روزانه (فارس) تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت خودِ «عبادت روزانه» با ۱۱ حرف است. همچنین کلماتی نظیر نماز، طاعت، نیایش یومیه و پرستش روزمره نیز ممکن است به عنوان پاسخهای مشابه مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم عبادی از عبارات Daily worship یا Daily devotion استفاده میشود.
به عربی
در زبان و ادبیات عربی به این نوع مناسک «العِبَادَةُ اليَوْمِيَّة» یا در خصوص نمازهای شبانهروز «الصلوات اليومية» میگویند.
در قرآن
خود ترکیب دقیق و فارسی «عبادت روزانه» در متن قرآن نیامده است، اما مفهوم آن به وفور یافت میشود؛ از جمله در آیه ۱۰۳ سوره نساء که میفرماید: «إِنَّ الصَّلَاةَ کَانَتْ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ کِتَابًا مَوْقُوتًا»؛ یعنی همانا نماز وظیفهای زماندار، منظم و معین بر مؤمنان است.
نماد چیست
در فرهنگ عام یا لغت، نماد مادی یا حیوانیِ خاصی که منحصراً به عنوان مظهر رسمی «عبادت روزانه» ثبت شده باشد وجود ندارد؛ با این حال، در ادیان و مذاهب مختلف ابزارهایی مانند سجاده، مهر، تسبیح یا کتابهای دعا جلوه و نشانهٔ این کار مذهبی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل عبادت روزانه
ترکیب «عبادت روزانه» از منظر واژهشناسی یک ترکیب وصفی است که از واژه عربی عبادت (به معنی بندگی و خضوع) و واژه اصیل فارسی روزانه (برگرفته از پهلوی) ساخته شده است. این اصطلاح به تمامی مناسک، ستایشها و فرایضی اشاره دارد که فرد دیندار به صورت مستمر و در فواصل زمانی مشخصی از شبانهروز به جا میآورد تا ارتباط خود را با معبود حفظ کند.
نمونه بارز و کامل این مفهوم در دین اسلام، نمازهای پنجگانه است که طبق آیات قرآنی در زمانهای معین واجب شدهاند. در سایر ادیان الهی و آیینهای معنوی جهان نیز نیایشهای بامداد، شامگاه یا اذکار روزانه همین کارکرد را دارند و مظهر استمرار طاعت و دوری از غفلت در زندگی روزمره به شمار میروند.