معنی
واژه «فست» در فارسی یک وامواژه است که معمولاً از زبان انگلیسی وارد شده و به معنی تند، سریع و بدون تأخیر است. همچنین در وجهی دیگر میتواند به معنی روزه و امساک از غذا باشد.
یعنی چه
این کلمه در زبان فارسی اصالت بومی ندارد و در کاربردهای امروزی بیشتر در ترکیبهایی مثل «فستفود» (غذای سریع) و «فستمد» (مد سریع) به معنی سریع و صنعتی به کار میرود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه اصلی در زبان انگلیسی Fast است. ریشه کهنتر آن به انگلیسی باستان (fæst) بازمیگردد که در ابتدا به معنی محکم، ثابت و استوار بوده و بعدها معنای سرعت (Quick / Rapid) و روزهداری (صوم) نیز به آن اضافه شده است.
جمله سازی
به انگلیسی
این واژه خود ریشه انگلیسی دارد. معادل فارسی معیار آن سریع و تند است؛ در زبان عربی برای مفهوم سرعت از «سریع» و برای روزه از «صوم» استفاده میشود، و در ترکی نیز به ترتیب «hızlı» و «oruç» معادلهای آن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل فست
واژه «فست» در زبان فارسی اصالت بومی، قدیمی یا اصیل ندارد و به عنوان یک وامواژه مستقیم از زبان انگلیسی وارد مکالمات مدرن شده است. این کلمه امروزه بیشتر در اصطلاحات ترکیبی نظیر «فستفود» (غذای فوری) یا «فستفشن» (مد سریع) به کار میرود و به نوعی نماد سرعت، شتاب، مصرفگرایی و سبک زندگی مدرن و صنعتی به شمار میرود.
علاوه بر مفهوم سرعت، این واژه در زبان مبدأ معنای دیگری نیز دارد که به روزهداری و امساک از غذا اشاره میکند. با این حال، در کاربردهای روزمره کاربران فارسیزبان، جنبه اول یعنی تند و فوری بودن بسیار رایجتر است و این کلمه در قرآن یا متون کهن عربی و فارسی به این شکل سابقهای ندارد.