یعنی چه
بساوی به معنی حس لمس، بساوایی یا قوهٔ لامسه است؛ حسی که انسان و دیگر جانداران به وسیلهٔ پوست خود، زبری، نرمی، سردی، گرمی و فشار اشیاء را درک میکنند. همچنین این واژه میتواند به عنوان فعل امر از مصدر بساویدن به معنای «لمس کن» یا «دست بکش» به کار رود.
تلفظ
این واژه به کسر باء و فتح سین تلفظ میشود: بِ س ا و ی (Besāvi).
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «حس لمس»، «لامسه» یا «دست کشیدن بر چیزی»، واژه ۵ حرفی «بساوی» یا معادلهای آن مانند «پساو» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم و حس فیزیکی از واژگان Touch یا اصطلاح علمیتر Sense of touch استفاده میشود.
به فارسی
واژگان هممعنی و برگردانهای اصیل و رایج فارسی این کلمه شامل لامسه، لمس، پساو، پساوایی، بساوایی و سودن هستند که همگی به مفهوم برخورد فیزیکی و درک پوست اشاره دارند.
نماد چیست
نماد زیستشناختی و فیزیکی بساوی، پوست بدن به عنوان بزرگترین اندام حسی و همچنین دستها یا نوک انگشتان است که به طور مستقیم برای برقراری ارتباط لمسی با جهان پیرامون استفاده میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل بساوی
واژهٔ «بساوی» یک واژهٔ اصیل فارسی با ریشهای کهن در زبان پهلوی و پارسی میانه است. این کلمه بنمایه و شکل دیگری از واژگان آشناتری مثل «بساوایی» و مصدر «بساویدن» یا «پساویدن» است که مستقیماً به حس فیزیکی لمس کردن و قوهٔ لامسه اشاره دارد. از طریق این حس، انسان و جانداران میتوانند کیفیتهای گوناگون محیطی نظیر زبری، نرمی، دما و فشار را دریافت کنند.
این کلمه علاوه بر کاربرد به عنوان اسم (حس لامسه)، در ادبیات فارسی میتواند به صورت فعل امر نیز به کار رود که در آن حالت به معنای فرمانِ دست کشیدن و لمس کردن چیزی است. شناخت این واژه به غنای دایرهٔ لغات فارسی و درک بهتر متون کهن و حل جدولهای کلمات متقاطع کمک شایانی میکند.