یعنی چه
تلحلح یک مصدر عربی و از واژگان اضداد است؛ به این معنی که دو مفهوم کاملاً متضاد دارد. این واژه از یک سو به معنی پایداری، اقامت کردن و ترک نکردن یک محل است و از سوی دیگر به معنی دور شدن و کوچ کردن یک گروه از یک مکان به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول، فتح سوم و ضم چهارم یعنی تَلَحْلُح تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه با توجه به تعداد حروف (۵ حرف) خودِ «تلحلح» است و در لغتنامهها به عنوان پایداری و دوری نیز معنا شده است.
به انگلیسی
با توجه به دوگانگی معنایی این واژه در زبان عربی، معادلهای انگلیسی آن متناسب با متن شامل پایداری و ماندن یا فاصله گرفتن و دور شدن هستند.
به عربی
در متون لغوی عربی مانند منتهیالارب و اقربالموارد، عبارت «أقاموا على أثقالهم وتلحلحوا» به معنای پافشاری بر ماندن در یک نقطه و ترک نکردن بارهای خود آمده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه بر اساس بافت متن تعیین میشوند؛ در حالت اول به معنای ایستادگی، ماندن و پا برجا بودن است و در حالت دوم به معنای حرکت، دوری و نقل مکان کردن.
نماد چیست
کلمه تلحلح صرفاً یک واژه لغوی و کهن است و در ادبیات، اسطورهشناسی یا فرهنگ عامه نماد مفهوم خاصی قرار نگرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل تلحلح
واژه «تلحلح» یک مصدر عربی و از کلمات بسیار نادر و کمکاربرد در متون کهن لغوی فارسی است. این کلمه در دسته واژگان «اضداد» قرار میگیرد، به این معنی که همزمان دو مفهوم کاملاً مخالف یکدیگر را در خود جای داده است؛ در یک بافت معنایی به معنای پافشاری بر ماندن، ثبات و اقامت در یک مکان است و در بافتی دیگر به معنای دور شدن و کوچ کردن یک قوم تعبیر میشود.
این واژه ریشه در زبان عربی (باب تفعلل) دارد و در لغتنامههای بزرگی چون دهخدا ثبت شده است، اما کاربرد قرآنی یا اصطلاح عامیانه و مدرن ندارد. شناخت آن بیشتر برای حل جدولهای کلمات متقاطع پیچیده و درک دقیق متون نظم و نثر کهن اهمیت دارد.