یعنی چه
روحیات در تداول امروز به معنای ویژگیهای روانی، منش و طرز فکر یک شخص یا یک جامعه به کار میرود. این واژه در اصل لغوی، جمع «روحیة» به معنی آنچه منسوب و متعلق به روح باشد است و برای توصیف طبع و خلقیات درونی افراد استفاده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «روحیّات» با تشدید روی حرف «ی» است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «روحیات» به عنوان پاسخ برای طراحانی که خلقیات یا حالات روانی ۶ حرفی را مد نظر دارند، استفاده میشود.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد جملات، کلمات فوق بهترین معادلهای انگلیسی برای این مفهوم هستند.
به عربی
اگرچه خود کلمه «روحیات» ریشه عربی دارد، اما در عربی معاصر برای اشاره به این مفهوم بیشتر از واژه «نفسّیات» یا «طباع» استفاده میشود.
در قرآن
عین کلمه «روحیات» یا «روحیه» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، ریشه اصلی آن یعنی کلمه «رُوح» در آیات متعددی ذکر شده است؛ از جمله در آیه ۸۵ سوره اسراء که میفرماید: «وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي».
نماد چیست
کلمه روحیات یک مفهوم انتزاعی روانشناختی و اخلاقی است و به عنوان یک واژه، نماد عینی، اسطورهای یا نشانهشناسی ویژهای در فرهنگها ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل روحیات
واژه روحیات از ریشه عربی «روح» مشتق شده و در زبان فارسی امروز به طور گسترده برای توصیف مجموعه ویژگیهای درونی، اخلاقی، روانی و منش یک انسان یا یک گروه اجتماعی به کار میرود. این کلمه در تقابل با مادیات و ظواهر جسمانی قرار میگیرد و به جنبه غیرمادی وجود انسان اشاره دارد.
در ساختار لغوی، این کلمه حاصل ترکیب روح، پسوند صفتساز و نشانه جمع است. شناخت روحیات افراد در علوم رفتاری و روانشناسی اهمیت بالایی دارد و به درک بهتر رفتارها و واکنشهای فردی و اجتماعی کمک شایانی میکند.