معنی
رذیل در زبان فارسی به شخص یا ویژگی اخلاقی گفته میشود که بسیار پست، فرومایه، بیارزش و ناپسند باشد و از نظر انسانی یا اجتماعی در مرتبهای پایین قرار گیرد.
یعنی چه
این واژه برای توصیف افراد بدذات، خبیث و کسانی که رفتارهای ناهنجار و دور از انسانیت انجام میدهند استفاده میشود و به نوعی نقطه مقابل فضیلت و اصالت است.
مترادف
واژگانی که با رذیل هممعنی هستند و مفهوم پستی و بدذاتی را میرسانند.
متضاد
کلماتی که مفهوم مقابل رذیل را دارند و بر بزرگواری و فضیلت دلالت میکنند.
ریشه
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و از ثلاثی مجرد «ر ذ ل» گرفته شده است که در معنای اصلی خود به پستی، بیارزشی و حقارت اخلاقی یا اجتماعی اشاره دارد. مشتقات آن مانند «أراذل» و «أرذل» نیز در قرآن کریم بهکار رفتهاند.
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «رذیل» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل پست، فرومایه یا بدذات کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی چون vile و base دقیقترین معادلها هستند. در زبان ترکی استانبولی نیز واژه rezil استفاده میشود، هرچند در ترکی بیشتر معنای رسوا یا مایه شرمساری به خود گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل رذیل
واژه «رذیل» یکی از کلمات پرکاربرد در ادبیات اخلاقی، عرفانی و زبان عامه فارسی است که ریشه در فرهنگ و زبان عربی دارد. این کلمه به عنوان صفت مشبهه، برای توصیف هرگونه ویژگی، رفتار یا شخصیتی بهکار میرود که از معیارهای انسانی، اخلاقی و اجتماعی سقوط کرده و به پستی و فرومایگی گراییده است. در متون کهن و اشعار شاعران بزرگی مانند مولوی، این واژه همواره در مقام نکوهش رفتارهای ناپسند و هشدار درباره همنشینی با افراد بدذات استفاده شده است.
در نگاه ریشهشناختی و مذهبی، مشتقات ریشه «ر-ذ-ل» در قرآن کریم نیز به چشم میخورند؛ برای نمونه واژه «أراذل» در سوره هود برای اشاره به قشر پاییندست یا فرومایگان از دیدگاه کافران، و عبارت «أرذل العمر» در سوره نحل برای توصیف دوران پیری مفرط و ناتوانی شدید بدنی بهکار رفته است. از این رو، رذیل در نمادشناسی فرهنگی، مظهر تاریکی درون، سقوط اخلاقی و نقطه مقابل فضایل انسانی به شمار میآید.