معنی
واژه جسور در زبان فارسی به کسی اطلاق میشود که دارای شجاعت، دلاوری و شهامت بالایی است و از خطر نمیهراسد. این کلمه در کنار بار معنایی مثبت (ستایش شجاعت و قهرمانی)، گاهی در زمینههای اجتماعی یا اخلاقی با بار معنایی منفی به مفهوم فردی بیپروا، پررو یا گستاخ نیز استفاده میشود.
یعنی چه
جسور بودن یعنی داشتن روحیهای که در برابر ترس، خطرات و چالشها عقبنشینی نمیکند. فرد جسور آمادگی بالایی برای خطرپذیری و پیشگامی دارد. در کاربرد عامیانه، این صفت هم برای ستایش شهامت یک فرد و هم برای نقد بیادبی یا بیپروایی بیش از حد او به کار میرود.
مترادف
این کلمات در فرهنگهای لغت معین، دهخدا و عمید به عنوان هممعنیهای جسور ذکر شدهاند که بسته به لحن کلام، لغات ابتدای لیست مظهر شجاعت مثبت و لغات پایانی نشاندهنده بیپروایی منفی هستند.
متضاد
واژههایی که نقطهمقابل مفهوم جسارت، دلاوری یا گستاخی هستند و به ترس یا شرم و حیا اشاره دارند.
هم خانواده
این واژگان همگی از یک ریشه لغوی مشتق شدهاند و مفاهیمی پیرامون جرأت ورزیدن و دلاوری را حمل میکنند.
ریشه
این واژه ریشه در زبان عربی دارد و بر وزن صیغه مبالغه «فَعول» (جَسُور) از ریشه سه حرفی «ج س ر» ساخته شده است. جالب اینجاست که کلمه «جَسر» در عربی به معنای پل نیز از همین ریشه است که مفهوم پیوند دادن یا عبور کردن از یک مانع سخت را تداعی میکند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای طراحانی که کلمه ۴ حرفی «جسور» را مد نظر دارند، خود این واژه یا مترادفهای دقیق چهار حرفی آن مانند شجاع و دلیر است.
به انگلیسی
برای ترجمه این کلمه به زبان انگلیسی باید به لحن متن توجه کرد؛ اگر هدف ستایش دلاوری است از Bold و Daring استفاده میشود و اگر هدف نقد بیپروایی است، واژههایی مانند Insolent یا Cheeky مناسبتر هستند. همچنین در زبان ترکی این کلمه به صورت Cesur نگاشته و تلفظ میشود.
جمعبندی و توضیح کامل جسور
واژه «جسور» از جمله کلمات پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه دو روی یک سکه رفتاری را نشان میدهد؛ از یک سو نماد شجاعت، خطرپذیری، شهامت و پیشگامی است که در ادبیات معمولاً برای توصیف قهرمانان به کار میرود و در فرهنگ عامه با نمادهایی چون شیر شناخته میشود. از سوی دیگر، این واژه میتواند بار معنایی منفی به خود بگیرد و برای توصیف افرادی که از حد و مرزهای اجتماعی و اخلاقی فراتر رفته و رفتار گستاخانه یا بیشرمانه دارند، استفاده شود.
بررسی ریشهشناختی و مراجع لغوی معتبر نظیر دهخدا و معین نشان میدهد که این کلمه با وجود ریشه عربی و رواج بالا، به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، هرچند مفاهیم همراستا با آن مانند ایستادگی و شجاعت مؤمنان بارها مورد تاکید قرار گرفته است. در بازیهای فکری و جدول نیز این کلمه به عنوان یک پاسخ کلیدی ۴ حرفی همواره مورد توجه طراحان قرار دارد.