یعنی چه
طره در لغتنامه دهخدا به چند معنی بارز آمده است: اول در زیبایی و شعر که به موی پیشانی، زلف و کاکل آراسته گفته میشود. دوم در پوشاک که به معنی کرانه، حاشیه و ریشههای کنار دستار و جامه است. سوم در معماری که به بالکن یا عضو افقی پیشآمده از ساختمان (کنسول) اِطلاق میگردد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت طُرْه یا طُرَّه تلفظ میشود که حرف طاء دارای ضمه (ُ) و حرف راء دارای تشدید و فتح است.
در جدول
در مسابقات و حل جداول متقاطع، پاسخ عبارت «طره دهخدا» دقیقاً واژه ۸ حرفی «طره دهخدا» است. همچنین کلماتی مثل زلف، کاکل و کناره نیز بسته به تعداد حروف جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
بسته به زمینه کاربرد واژه، برگردان انگلیسی آن متفاوت است؛ در متنهای ادبی معادل مو و در مهندسی معادل بالکن معلق ساختمان به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی این کلمه شامل زلف، گیسو، کاکل و ناصیه در بحث زیبایی، و واژههای حاشیه، لبه، کناره و پیشآمدگی در مباحث فیزیکی و معماری هستند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و شعر فارسی، طره معشوق نماد تکثر و حجاب وجه الهی است که عاشق را گرفتار و مجذوب خود میکند. این واژه به پریشانی، دلبستگی و بند عشق اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل طره دهخدا
واژه «طره» از نظر لغتنامه دهخدا یک واژه چندبعدی با ریشه عربی است که حضور پررنگی در فرهنگ، ادبیات و هنرهای ایرانی دارد. این کلمه در شعر و غزل عاشقانه مظهر زیبایی، زلف یار و پریشانی دل عاشق است، در حالی که در پوشاک سنتی به لبه و ریشههای دستار اشاره میکند.
از سوی دیگر، این واژه در معماری ایرانی کاربرد کاملاً فنی دارد و به معنای تیر کنسول یا هر نوع بالکن و سقف پیشآمدهای است که از بدنه اصلی ساختمان بیرون زده باشد. در بازیهای فکری و حل جدول نیز عبارت «طره دهخدا» به عنوان یک آرایه معنایی و اصطلاح لغوی شناخته میشود.