یعنی چه
عبارت «تفاسیر قرن ششم» به مجموعه کتابهای تفسیر قرآن اطلاق میشود که در طول قرن ششم هجری قمری نگاشته شدهاند. این دوره به عنوان دوران طلایی تفاسیر کلامی، ادبی و ظهور آثار برجسته شناخته میشود که مفسران در آن به تبیین، روشنگری و آشکار ساختن مفاهیم آیات الهی پرداختهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی-عددی به صورت «تَـفـاٰسـیـرِ قَـرْنِ شَـشُـم» (tafāsīr-e qarn-e šašom) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این سؤال در جدول، خود عبارت «تفاسیر قرن ششم» با تعداد ۱۲ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این آثار علمی و مذهبی از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و عبارات هممعنی فارسی برای این ترکیب شامل «تفاسیر سده ششم هجری» و «کتب تفسیری دوره سلجوقی و خوارزمشاهی» است. همچنین اجزای آن دارای واژگان همخانوادهای مانند مفسر، تفسیر، فسر و مفسران (برای تفاسیر) و قرون و اقران (برای قرن) هستند.
در قرآن
خود این ترکیب به صورت کامل در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ اما ریشه واژه «تفسیر» یکبار در آیه ۳۳ سوره مبارکه فرقان به کار رفته است: «وَلَا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئْنَاكَ بِالْحَقِّ وَأَحْسَنَ تَفْسِيرًا» که به معنای بیان و شرح بهتر است.
نماد چیست
این عبارت در تاریخ اسلام نماد و مظهر دوران شکوفایی بینظیر کلامی، ادبی و پیوند عمیق علوم عقلی (مانند فلسفه و کلام)، ادبیات عامه و نثر زیبای فارسی با متن و مفاهیم قرآن کریم است.
جمعبندی و توضیح کامل تفاسیر قرن ششم
عبارت «تفاسیر قرن ششم» به یکی از درخشانترین ادوار اصطلاحی و نگارشی در حوزه علوم قرآنی و تاریخ اسلام اشاره دارد. در این قرن که مصادف با حکومتهای سلجوقیان و خوارزمشاهیان بود، دانشوران مسلمان آثاری جاودان در تبیین کلام وحی خلق کردند که هم از نظر تنوع دیدگاههای مذهبی (شیعه و اهل سنت) و هم از نظر آمیختگی با مباحث عمیق کلامی، فلسفی و آرایههای ادبی برجستگی ویژهای دارند.
از شاهکارهای تفسیری این دوره میتوان به تفسیر شیعی «مجمعالبیان» اثر علامه طبرسی و تفسیر فارسی «روضالجنان» نوشته ابوالفتوح رازی اشاره کرد. همچنین در میان اهل سنت، کتاب «کشاف» زمخشری با محوریت بلاغت و «مفاتیحالغیب» یا همان تفسیر کبیر فخر رازی با رویکرد عمیق کلامی و عقلی، در همین سده نگاشته شدهاند که نشاندهنده غنای علمی این عصر است.