یعنی چه
واژه «بیریش» صفت مرکب در زبان فارسی است که به فردی اشاره دارد که به طور طبیعی یا به دلیل سن کم، بر روی صورت و چانه خود مو و ریش ندارد. در ادبیات کلاسیک گاهی به مجاز برای نوجوانان پیش از سن بلوغ و مردان کممو (کوسه) به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [bi-riš] است که از پیشوند نفی «بی» و واژه «ریش» تشکیل میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «فرد بدون ریش» یا «مرد بیمو»، واژه ۵ حرفی «بیریش» یا کلمات جایگزین مانند «کوسه» و «امرد» قرار میگیرند.
به انگلیسی
رایجترین و دقیقترین معادل برای این واژه در زبان انگلیسی کلمه Beardless است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای توصیف فردی که ریش ندارد از واژه Sakalsız استفاده میشود.
به فارسی
واژگان هممعنی و برگردانهای دقیق فارسی و ادبی آن شامل کلماتی چون کوسه (مرد کممو)، امرد، سادهروی، سادهعذار و اصطلاح فقهی/عربی غیرملتحی است.
نماد چیست
این کلمه نماد رسمی خاصی ندارد، اما در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه قدیم، نداشتن ریش در مردان بالغ گاهی به عنوان نمادی از خامی، عدم تجربه، جوانی مفرط یا نرسیدن به جایگاه و بلوغ اجتماعی مردانه تلقی میشده است.
جمعبندی و توضیح کامل بیریش
واژه «بیریش» یک صفت مرکب اصیل و کاملاً فارسی است که از ترکیب پیشوند نفی «بی» و اسم «ریش» ساخته شده است. این کلمه در فرهنگها و لغتنامههای معتبری همچون دهخدا، معین و عمید به معنای فردی که صورتش مو ندارد، شخص کوسه یا نوجوانی که هنوز محاسنش در نیامده (سادهروی) معنی شده است.
در ادبیات کلاسیک فارسی، این اصطلاح علاوه بر معنای ظاهری و فیزیکی خود، گاهی بار معنایی مجازی داشته و برای اشاره به مراحل پیش از بلوغ کامل یا ویژگیهای ظاهری خاص در مردان به کار میرفته است. امروزه نیز این کلمه کاربرد مشخص خود را در زبان روزمره و ساختارهای پازلی و جدول حفظ کرده است.