یعنی چه
ترکیبی عطف از دو واژهٔ «شوق» (تمایل شدید قلب به دیدار معشوق) و «وَلَه» (حیرت و از خود بیخود شدن از شدت عشق) است که برای تأکید بر اوج غلیان عواطف و اشتیاق سوزان به کار میرود.
تلفظ
این عبارت به صورت «شوق وُ وَلَه» تلفظ میشود که واو عطف در آن به شکل ضمه یا واو کوتاه میان دو کلمه قرار میگیرد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با شمارش حروفِ واو عطف برابر با ۷ حرف است.
به انگلیسی
این اصطلاحات نشاندهنده ترکیب میل شدید قلبی و از خود بیخود شدن احساسی در زبان انگلیسی هستند.
به عربی
هر دو واژه ریشه در زبان عربی دارند و در متون عربی نیز به همین صورت برای بیان شدت دلبستگی استفاده میشوند.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن این مفهوم از ترکیب واژههای بومی و وامواژههای ادبی استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان فارسی این ترکیب، واژههایی چون شیدایی، دلباختگی، سوز و گداز، و بیقراری عاشقانه هستند.
جمعبندی و توضیح کامل شوق ووله
عبارت «شوق ووله» یک ترکیب عطفی زیبا در زبان و ادبیات فارسی است که از دو واژه با ریشهٔ عربی «شوق» و «وَلَه» تشکیل شده است. این اصطلاح زمانی به کار میرود که دیگر کلمات معمولی قادر به بیان میزان کشش و تمایل عاشق نیستند؛ «شوق» تمایل عمیق قلب را نشان میدهد و «وله» آن حیرت و از خود بیخودی است که به دنبال این تمایل میآید.
در متون عرفانی و ادبی، این ترکیب نمادی از سلوک بیقرارانه روح برای پیوستن به معشوق ازلی و ابدی است. در اشعار عاشقانه زمینی نیز، غلیان شدید عواطف و بیدفاع بودن عاشق در برابر جاذبه یار را به تصویر میکشد و اوج دلبستگی را بازگو میکند.