یعنی چه
نقابپوش در لغت به معنی فردی است که روبند، رویبند یا ماسک بر چهره دارد تا هویتش ناشناخته بماند. مجازاً نیز به هر امر یا شخص پنهان، مکتوم و مستور اشاره دارد که خود را از دید دیگران مخفی میکند.
تلفظ
این واژه به صورت نِقابپوش (neghāb-poosh) تلفظ میشود که از ترکیب واژهٔ عربی نِقاب و بن مضارع فعل فارسی پوشیدن ساخته شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند نقابپوش (۷ حرف)، نقابدار (۶ حرف)، ماسکدار (۷ حرف) و مستور یا مکتوم قرار میگیرند.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای این واژه کلمات Masked و Veiled هستند که به پوشش چهره اشاره دارند.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به فرد نقاببوش از صفات مُنَقَّب و مُقَنَّع استفاده میشود.
نماد چیست
نقابپوش در فرهنگ و ادبیات نمادی چندوجهی است؛ از سویی مظهر رازآلودگی، پنهانکاری و عیاری (کمک ناشناس به دیگران) است و از سوی دیگر در شعر معاصر میتواند مجاز از دورویی، ریاکاری و پنهان کردن چهره واقعی پشت مصالح جامعه باشد.
جمعبندی و توضیح کامل نقاب پوش
واژهٔ نقابپوش یک صفت مرکب فاعلی مرخم در زبان فارسی است که از ترکیب «نِقاب» عربی و بن مضارع «پوش» ساخته شده است. این کلمه در معنای حقیقی به هر فردی اشاره دارد که با استفاده از ماسک، روبند یا پارچه، چهره خود را از دیدگان پنهان میسازد تا هویتش ناشناس باقی بماند.
در فرهنگ عامه و ادبیات، مفهوم نقابپوشی همواره با نوعی ابهام و صبغهٔ افسانهای همراه بوده است؛ چرا که هم میتواند یادآور قهرمانان و عیاران پاکباختهای باشد که به صورت ناشناس و برای تواضع به کمک فقرا میشتافتند، و هم یادآور راهزنان و افرادی که برای مقاصد سوء هویت خود را کتمان میکردند. در شعر و ادبیات معاصر نیز این واژه گاه به عنوان نمادی از ریاکاری و مصلحتاندیشی انسانها در جامعه به کار میرود.