یعنی چه
در متون کهن و اصطلاحات سنتی اسبشناسی، به نوعی از چهارپایان بهویژه اسب گفته میشود که لکهٔ سپیدی روی پیشانیاش بسیار رقیق و کوچک است و از محدودهٔ پیشانی او فراتر نرفته باشد.
تلفظ
این ترکیب به صورت اَغَرِّ عُصفوری (Agharre Osfoori) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ این عبارت در جدول، خود کلمه «اغر عصفوری» است که ۹ حرف دارد. همچنین ممکن است به عنوان نشانه اسب کمستاره نیز مطرح شود.
به انگلیسی
برگردان دقیق و مستقیمی برای این ترکیب سنتی در انگلیسی وجود ندارد، اما برای توصیف لکه سفید کوچک روی پیشانی اسب از واژگانی مثل Star یا Faint star استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح ریشه در زبان عربی دارد و به صورت «الأغرّ العصفوري» در کتابهای کهن مانند صبح الاعشی آمده است.
به فارسی
معادل فارسی این اصطلاح تخصصی، «پیشانیسفیدِ کملکه» یا «اسب کمستاره» است که به ویژگی ظاهری موی پیشانی اسب اشاره دارد.
در قرآن
خود ترکیب «اغر عصفوری» در قرآن نیامده است. واژههای همخانواده آن مانند «مغیرات» یا کلمه «اغر» در احادیث نبوی برای توصیف مؤمنان (غرّاً محجّلین) به کار رفتهاند، اما این واژه خاص قرآنی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل اغر عصفوری
اصطلاح «اغر عصفوری» یک ترکیب وصفی تخصصی و کهن در زبان عربی و متون اصیل فارسی (مانند لغتنامه دهخدا به نقل از صبح الاعشی) است که در حوزه خیلشناسی یا شناخت ویژگیهای اسب کاربرد دارد. این عبارت از دو واژه «اغر» به معنی سپیدروی یا اسب پیشانیسفید و «عصفوری» منسوب به گنجشک تشکیل شده است.
مفهوم این اصطلاح اشاره به اسبی دارد که لکه سفید روی پیشانی آن بسیار رقیق، کوچک و محدود است، به طوری که از محدوده پیشانی فراتر نمیرود و به اندازه یک گنجشک نمود دارد. در فرهنگ سنتی، این ویژگی ظاهری نشانهای از ظرافت، اصالت و زیبایی خاص در نشانهگذاری طبیعی پوست و موی چهارپایان به شمار میرفته است.
در نقطه مقابل این اصطلاح، عبارت «اغر شمراخی» قرار دارد که به اسبهایی با لکههای سفید بزرگ و کشیده تا بالای بینی اطلاق میشود. این اصطلاحات نشاندهنده دقت بالای پیشینیان در توصیف نشانههای ظاهری حیوانات اصیل است.