یعنی چه
این کلمه جمع واژهٔ «تردست» است و به افرادی گفته میشود که با مهارت، چابکی و سرعت عمل بالای دستهای خود کارهای شگفتانگیزی انجام میدهند. در کاربرد رایج به شعبدهبازان، حقهبازان و کسانی که چشمبندی میکنند گفته میشود. جالب است بدانید در شعر کهن فارسی، گاهی مجازاً به معنی «خوشآهنگ و خوشنوا» نیز به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «تَردَستان» است. بخش اول «تَر» با فتحه روی حرف «ت»، بخش دوم «دَس» با فتحه روی حرف «د» و بخش سوم «تان» ادا میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، اگر به دنبال جمع تردست یا معادل شعبدهبازان و افراد چالاک هستید، کلمهٔ ۷ حرفی «تردستان» پاسخ دقیق شماست.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، اگر منظور مهارت، چیرهدستی و چابکی باشد از کلماتی مانند Adepts و Masters استفاده میشود و اگر منظور کارهای نمایشی و شعبدهبازی باشد، کلمات Jugglers و Magicians کاربرد دارند.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل، بخش «تر» در این واژه به معنای شاداب، تازه و کنایه از سریع و چست است و ارتباطی با خیس بودن ندارد. از جمله مترادفهای فارسی آن میتوان به چیرهدستان، زبردستان، ماهران، چابکان و در معنای نمایشی به شعبدهبازان و چشمبندان اشاره کرد. متضاد آن نیز واژگانی چون دستوپاچلفتیها و افراد ناشی است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، تردستان نماد سرعت عمل بالا و ظرافت بینظیر دستها هستند. همچنین به دلیل ماهیت کار شعبدهبازی، نماد فریب دادن حواس، چشمبندی و پنهان کردن حقیقت در پشت حرکات سریع و نمایشی به شمار میآیند.
جمعبندی و توضیح کامل تردستان
واژهٔ «تردستان» که شکل جمع «تردست» است، از ترکیب صفت «تر» (به معنای چست، چالاک و شاداب) و اسم «دست» با پسوند جمع «ان» ساخته شده است. این واژه در لغتنامههای معتبر زبان فارسی به گروهی از افراد اشاره دارد که از مهارت، سرعت و ظرافت بسیار بالایی در حرکات دست برخوردارند. پیشوند «تر» در این ترکیب هیچ ارتباطی با خیس بودن یا رطوبت ندارد، بلکه در ادبیات کهن نشاندهندهٔ تازگی، فرزی و چابکی بوده است.
در فرهنگ عمومی و کاربرد روزمره، این کلمه بیشتر برای اشاره به شعبدهبازان، حقهبازان و کسانی که با چشمبندی کارهای خارقالعاده و سرگرمکننده انجام میدهند، استفاده میشود. با این حال، در متون ادبی و کلاسیک فارسی، کاربردهای استعاری زیبایی نیز داشته است؛ برای مثال در اشعار منوچهری دامغانی، از این مفهوم مجازاً برای توصیف صدای خوشآهنگ، خوشنغمه و خوشنوای پرندگانی چون بلبل استفاده شده است.
به طور کلی، تردستان نمادی از تلاقی هنر، مهارت و سرعت عمل هستند. آنان چه در انجام کارهای ظریف و دشوار هنری و فنی چیرهدست و زبردست باشند، و چه در سرگرم کردن مردم با حقههای بصری و نمایشهای شگفتانگیز تبحر داشته باشند، نمایندهٔ نهایت کنترل انسان بر حرکات فیزیکی خود هستند. این واژه یکی از نمونههای غنای زبان فارسی در توصیف ویژگیهای خاص انسانی است.