یعنی چه
این کلمه فعل مضارع از مصدر «تعوّض» است و زمانی به کار میرود که چیزی از دست رفته، تلافی و جبران شود یا شیء و حالتی به عنوان جانشین و عوض قرار گیرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح تاء اول و دوم، فتح عین، تشدید و فتح واو و در نهایت سکون ضاد به صورت تَتَعَوَّضْ است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی مثل «جبران شدن» یا «عوض گرفته شدن» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از افعال مجهولی که به مفاهیم جبران خسارت یا جایگزینی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در این زبان با افعال مضارع مجهول دیگری که هممعنی با تعویض و جبران هستند، مترادف است.
به فارسی
در برگردان دقیق ادبی به زبان فارسی، این کلمه به صورت ساختارهای فعلی مجهول یا لازم مانند «جبران شدن» یا «عوض گرفتن» معنا میشود.
در قرآن
ریشه «ع و ض» و مشتقات باب تفعل مانند تتعوض در قرآن وجود ندارند. در ادبیات قرآنی برای رساندن مفهوم جبران یا پاداش، کلماتی مانند «أَثَابَ»، «بَدَّلَ» یا «یُبْدِلَ» استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل تتعوض
واژه «تتعوض» یک فعل مضارع عربی از ریشه (ع و ض) و از باب تفعل است که در لغتنامههای فارسی مانند دهخدا ذیل اصطلاحات برگرفته از عربی به آن اشاره شده است. معنای اصلی این کلمه، تلافی شدن، جبران شدن و قرار گرفتن چیزی به جای چیز دیگر است. در مکالمات معاصر عربی نیز عباراتی نظیر «أيام لا تتعوض» به مفهوم روزهای غیرقابل تکرار و جبرانناپذیر بسیار کاربرد دارد.
این کلمه از نظر ساختاری ۵ حرف دارد و در بازیها و جداول کلمات متقاطع به عنوان یک لغت دقیق برای راهنمای «جبران شدن» شناخته میشود. اگرچه ریشه این لغت در متون قرآنی یافت نمیشود و ساختار آن کاملاً وارداتی است، اما در متون کهن ادبی و فقهی فارسی به عنوان یک لفظ تخصصی برای مفاهیم معاوضه و تدارک مافات به کار رفته است.