یعنی چه
ملح نفطی در اصطلاح طب سنتی و داروشناسی کهن، به نوعی نمک معدنی تیره و بدبو اطلاق میشود که با ترکیبات نفتی یا قطران همراه بوده است. حکما در قدیم با تلطیف و سوزاندن آن روی آتش، بوی نفتش را از بین میبردند تا سفید شود. این ماده عمدتاً برای پاکسازی بلغم و درمان عارضههای پوستی نظیر جرب (گال) تجویز میشده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت مِلْح (با کسر میم و سکون لام) و نَفْطِی (با فتح نون و سکون فاء) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول «ملح نفطی» با ۷ حرف است. از دیگر تعابیر مشابه میتوان به «نمک سیاه» اشاره کرد.
به انگلیسی
در متون علمی و ترجمههای تخصصی داروسازی کهن، برای اشاره به این ترکیب از عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح ریشه در زبان و متون طب سنتی عربی دارد و به همین صورت به کار میرود.
نماد چیست
در دانش کیمیاگری و طبیعیات قدیم، انواع املاح و نمکها به طور کلی نماد عنصر زمین، پایدارسازی یا تثبیت مواد بودند؛ با این حال، برای واژه ترکیبی «ملح نفطی» نماد اختصاصی و مجزایی ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل ملح نفطی
عبارت «ملح نفطی» اصطلاحی کهن در داروشناسی اسلامی و طب سنتی است که به نوعی سنگ نمک تیره و آمیخته به مواد نفتی اشاره دارد. این ماده به دلیل داشتن ترکیبات قطران بوی تند و سیاهی خاصی داشته که پس از فرآوری و حرارت دیدن، بوی خود را از دست میداده و سفید میشده است.
در کتابهای مرجع مانند تحفه حکیم مؤمن و لغتنامه دهخدا، از این نمک به عنوان دارویی برای رفع سوءمزاجهای بلغمی و همچنین به عنوان پماد موضعی برای درمان بیماریهای پوستی مانند جرب یاد شده است. ریشه این واژه کاملاً عربی بوده و معادلهای آن در جداول و متون قدیمی «نمک سیاه» یا «ملح اسود» است.