یعنی چه
در اصطلاح فقهی و لغوی، به زن یا مردی گفته میشود که برای نخستینبار حج میگزارد یا هنوز اصلاً به حج نرفته است. در معنای ثانویه، به شخصی که از ازدواج خودداری کرده و مجرد مانده نیز اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه به صورت صَرُورَة تلفظ میشود که بر وزن فعولة است.
به انگلیسی
برای مفهوم اول معادل فردی که نخستین بار حج میگزارد و برای مفهوم دوم واژه تارک دنیا یا مجرد به کار میرود.
به عربی
این واژه ریشه خالص عربی دارد و از ماده «صرّ» به معنی بستن و امتناع گرفته شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق آن شامل عبارات حجناکرده، صروری، صاروره و در معنای دوم کلمه مجرد است.
در قرآن
عین واژه «صرورة» در متن قرآن نیامده است؛ اما مشتقات ریشه آن (صرّ) مانند «یُصِرُّوا» در سوره آلعمران، «اَصَرُّوا» در سوره نوح، و «صَرَّةٍ» در سوره ذاریات به کار رفتهاند. این اصطلاح بیشتر در احادیث نبوی مانند «لا صَرُورَةَ فِي الْإِسْلَام» کاربرد دارد.
نماد چیست
در فقه اسلامی، این کلمه نماد واجب بودن «تراشیدن کامل سر با تیغ (حلق)» در مناسک منا است؛ چرا که بر اساس فتوای اکثر فقها، کسی که بار اولش است (صروره)، حتماً باید سر خود را بتراشد و نمیتواند به کوتاه کردن مو بسنده کند.
جمعبندی و توضیح کامل صرورة
واژه «صرورة» یک اصطلاح فقهی و لغوی با ریشه عربی است که به زبان فارسی راه یافته است. این کلمه در درجه اول به فردی (زن یا مرد) اشاره دارد که برای نخستینبار عازم سفر حج شده یا هنوز این فریضه را بجا نیاورده است. دلیل ریشهشناختی این نامگذاری به خودداری و امتناع فرد از محرمات حج بازمیگردد. در مرتبه دوم، این واژه به معنای فرد تارکِ ازدواج و مجرد نیز استعمال میشود.
اگرچه خود این واژه در متن قرآن مجید ذکر نشده، اما در احادیث شریف نبوی و متون فقهی کاربرد فراوانی دارد. از نظر فقهی، صروره احکام خاصی دارد؛ از جمله اینکه بر اساس فتوای غالب مراجع و فقها، چنین فردی در مناسک منا پس از قربانی، ملزم به تراشیدن کامل سر (حلق) است و نمیتواند مانند حجگزاران غیرِ بارِ اول، تنها به کوتاه کردن بخشی از مو یا ناخن (تقصیر) بسنده کند.