یعنی چه
«اذعن» به معنای تسلیم شدن، اطاعت کردن با سرعت و طوع، و اعتراف به حقانیت چیزی است. این واژه زمانی به کار میرود که فردی حقیقتی را قلباً میپذیرد و در برابر آن خاضع میشود.
تلفظ
این کلمه به صورت مجهول یا معلوم در زبان عربی به فتح همزه و سکون ذال تلفظ میشود: اَذْ-عَ-نَ.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «اقرار کرد»، «گردن نهاد» یا «تسلیم شد»، کلمهٔ چهار حرفی «اذعن» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، افعال و مفاهیمی نظیر پذیرش، اعتراف و تسلیم معادل این واژه هستند.
به عربی
واژه «اذعن» اصالتاً عربی و فعل ماضی از باب افعال (ریشه ذ ع ن) است که به معنای فرمانبرداری و خضوع است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «گردن نهادن»، «فرمانبرداری با میل»، «پذیرش قلبی» و «اقرار کردن» است.
نماد چیست
«اذعن» یک مفهوم انتزاعی و رفتاری مربوط به حوزه روانشناختی، اخلاقی و اعتقادی است؛ به همین دلیل، نماد مادی، تصویری یا فرهنگی خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل اذعن
واژه «اذعن» (که مصدر رایج آن در زبان فارسی «اذعان» است) از ریشه عربی «ذ ع ن» مشتق شده و به معنای پذیرشِ همراه با خضوع، اعتراف قلبی و گردن نهادن به یک حقیقت است. این واژه فراتر از یک اقرار ساده زبان، دلالت بر تسلیم شدن درونی و شتابان دارد.
در فرهنگهای لغت فارسی مانند دهخدا و معین، مترادفهایی همچون انقیاد، تسلیم، تصدیق و فرمانبرداری برای آن ذکر شده و در نقطه مقابل، کلماتی مانند انکار، تکذیب و تمرد به عنوان متضادهای آن شناخته میشوند. این واژه در ادبیات دینی و قرآنی نیز به معنای تسلیمِ همراه با سرعت و رضایت به کار رفته است.
در کاربردهای جدول و معما، «اذعن» به عنوان یک کلمه چهار حرفی در پاسخ به نشانههایی چون «اقرار کرد» یا «مطیع شد» کاربرد دارد و در زبانهای خارجی نیز با مفاهیمی نظیر اعتراف و تسلیم همپوشانی معنایی دارد.