معنی
کنجکاوی به معنای تلاش و دقت فراوان برای فهمیدن چیزی، تفحص دقیق و غُوررسی در امور است تا انسان به عمق یک مطلب یا حقیقت پی ببرد.
یعنی چه
این واژه از نظر لغوی ترکیب «کُنج» (گوشه و زاویه) و «کاو» (از مصدر کاویدن به معنی کندن و جستوجو) است؛ یعنی کاویدنِ زوایا و گوشهها برای پیدا کردن یک چیز یا کشف حقیقت.
مترادف
واژههایی که مفهومِ وارسی دقیق، تحقیق و تلاش برای کشف پدیدهها را میرسانند.
متضاد
کلماتی که نشاندهنده عدم علاقه به دانستن، بیمیلی به تحقیق و غافل بودن از پیرامون هستند.
هم خانواده
واژههای همریشه و متمایل به ریشهٔ معنایی «کاو» که مفهوم جستوجوگری را در خود دارند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر نشانههایی مثل «گوشهکاوی» یا «تمایل به دانستن و کشف حقیقت» آمد و پاسخ ۷ حرفی بود، خودِ واژه «کنجکاوی» مد نظر است.
به انگلیسی
واژه Curiosity رایجترین برگردان برای حس اشتیاق به دانستن است. واژه Pry بیشتر برای جنبه منفی آن یعنی سرک کشیدن به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل کنجکاوی
کنجکاوی از ویژگیهای بنیادین ذهن انسان است که ریشه در ساختار زبانی کاملاً فارسی دارد. این واژه که از ترکیب «کنج» و «کاو» ساخته شده، به زیبایی تصویرگر فردی است که زوایا و گوشههای تاریک یک مسئله را میکاود تا به نور معرفت و حقیقت دست یابد. حس کنجکاوی به عنوان موتور محرک رشد علمی، تفکر خلاق و کشف پدیدههای جدید در جهان شناخته میشود.
از دیدگاه اخلاقی و فرهنگی، این واژه دو رویه دارد؛ رویه مثبت آن اشتیاق ذاتی به علمآموزی و غُوررسی در مسائل دانشی است که در ادبیات و مفاهیم معرفتی ستایش شده است. رویه منفی آن به معنای سرک کشیدن در حریم خصوصی دیگران و تجسس ناپسند است که در متون دینی از جمله قرآن کریم (مانند آیه ۱۲ سوره حجرات با تعبیر ولا تجسسوا) از آن نهی گردیده است.
در نمادشناسی بینالمللی و فرهنگ عامه، حیواناتی نظیر گربه و زاغی به عنوان مظهر این خصلت شناخته میشوند. در نهایت، کنجکاوی اگر در مسیر درست و کشف حقایق هستی به کار گرفته شود، ارزشمندترین ابزار بشر برای عبور از جهل به سوی دانایی است.