یعنی چه
«برآمدن» یک فعل مرکب پیشوندی در زبان فارسی است که معانی متعددی دارد. این واژه به معنای طلوع کردن خورشید و ستارگان، ظاهر و پدیدار شدن، متورم شدن (ورآمدن)، سپری شدن و گذشتن زمان، و همچنین برآورده شدن حاجت و کام به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت بَرامَدَن (bar-āmadan) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «طلوع کردن»، «صعود کردن»، «متورم شدن» یا «روا شدن حاجت» میآید و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد جمله، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای این واژه وجود دارد.
به عربی
در زبان عربی از ریشههای طلوع و ظهور برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی بسته به معنای مورد نظر، این افعال به کار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل برآمدن
واژهٔ «برآمدن» یکی از افعال اصیل و کهن زبان فارسی است که از پیشوند «بر» به معنای بالا و مصدر «آمدن» تشکیل شده است. این واژه طیف گستردهای از مفاهیم حسی و انتزاعی را پوشش میدهد؛ از پدیدههای طبیعی مانند طلوع آفتاب و سپری شدن روزگار گرفته تا تغییرات فیزیکی چون متورم شدن و مفاهیم درونی مانند روا شدن آرزوها.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، برآمدن (بهویژه برآمدن آفتاب) نمادی از امید، آغاز دوباره، روشنایی و پیروزی حقیقت بر تاریکی است. گرچه این واژه به صورت مستقیم در متن عربی قرآن نیامده، اما در ترجمههای کهن فارسی قرآن به عنوان معادل دقیقی برای واژگان «طلع» و «مضی» به کار رفته است که نشاندهنده قدمت و اصالت آن در زبان ماست.