یعنی چه
سحابی تاریک به نواحی در فضای میانستارهای گفته میشود که حاوی غلظت بسیار بالایی از غبار و گازهای سرد است. این ابرها برخلاف سحابیهای درخشان، نوری از خود گسیل نمیکنند و حتی نور ستارگانِ پشت سرشان را نیز جذب میکنند؛ در نتیجه در پسزمینهٔ آسمان به شکل لکههایی تاریک و سیاه دیده میشوند.
تلفظ
این عبارت از دو بخش «سحابی» (sahâbi) و «تاریک» (târik) تشکیل شده است که در کنار هم برای توصیف ابرهای تیره فضایی به کار میرود.
در جدول
این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان یک پاسخ ۱۰ حرفی برای توصیف پدیدههای نجومی یا لکههای سیاه آسمانی به کار میرود.
به انگلیسی
معادل رایج این اصطلاح در متون علمی بینالمللی Dark Nebula است؛ همچنین در متون تخصصی گاهی از واژه Absorption Nebula نیز استفاده میشود.
به فارسی
علاوه بر «سحابی تاریک» که پرکاربردترین اصطلاح است، از واژگان «سحابی جذبی» و «میغوارهٔ تاریک» نیز در متون اخترشناسی فارسی برای اشاره به این پدیده استفاده میشود.
نماد چیست
سحابی تاریک نماد زهدان کیهانی است؛ چرا که با وجود ظاهر تاریک و مسدودکننده، به دلیل تراکم بالای مواد و فشار گرانشی، مکان اصلی تولد ستارگان جدید در فضای بیکران محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل سحابی تاریک
سحابی تاریک یکی از اجرام آسمانی جذاب است که به دلیل وجود حجم بسیار زیادی از غبار و گازهای سرد، هیچ نوری از خود گسیل نکرده و نورهای پشت سر خود را نیز جذب میکند. این ویژگی باعث میشود که این سحابیها در نقشه آسمان به صورت بخشهایی خالی و سیاه به نظر برسند.
با این وجود، این نواحی تاریک در واقع کارخانههای سازنده ستارگان هستند. تحت تأثیر نیروی گرانش، غبار و گازهای درون این سحابیها فشرده شده و بسترهای لازم برای تولد پیشستارهها و در نهایت ستارههای جدید فراهم میشود، به همین دلیل اخترشناسان به آنها لقب زهدان کیهانی دادهاند.