معنی
رسول در لغت به معنای کسی است که از سوی شخص یا مقامی برای ابلاغ پیام یا انجام مأموریتی فرستاده میشود. در اصطلاح دینی و اسلامی، به پیامبری اطلاق میشود که از طرف خداوند مبعوث شده و مأمور رساندن پیام الهی به مردم است.
یعنی چه
واژه رسول به کسی اشاره دارد که نقش واسطه را در انتقال یک پیام یا رسالت ایفا میکند. این کلمه در بافت مذهبی، نشاندهنده انسانهای برگزیدهای است که وحی و احکام الهی را به بندگان میرسانند.
مترادف
این واژهها در معنای رساندن پیام، نمایندگی یا ماموریت از سوی دیگری با کلمه رسول همپوشانی دارند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه سه حرفی عربی (ر-س-ل) مشتق شدهاند و به مفاهیمی چون فرستادن، پیام و مکاتبه اشاره دارند.
ریشه
این واژه از ریشه عربی «رَسَلَ / رِسالَة» به معنی فرستادن و روانه کردن پیام گرفته شده است. ساختار صرفی آن بر وزن «فَعول» است و در اصل به معنی کسی است که فرستاده شده است (one who is sent).
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «رسول» معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «فرستاده»، «پیامآور» یا «پیک» به کار میرود و یک کلمه ۴ حرفی است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای این واژه وجود دارد. در متون عمومی از Messenger و Envoy و در متون الهیاتی و مذهبی از Apostle و Prophet استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل رسول
واژه رسول یک کلمه با ریشه عربی (ر-س-ل) است که وارد زبان فارسی شده و در معنای لغوی به شخص فرستاده شده، قاصد، پیک یا سفیر مأمور ابلاغ پیام اشاره دارد. این کلمه با کلماتی مثل رسالت، ارسال و مرسل همخانواده است و مترادفهای نزدیکی چون فرستاده و پیامآور دارد.
در فرهنگ اسلامی و مستندات قرآنی، این واژه بار معنایی ویژهای دارد و بیش از ۲۰۰ بار در قرآن تکرار شده است. در اصطلاح دینی، رسول به پیامبر بزرگی گفته میشود که مأموریت ابلاغ یک شریعت یا پیام ویژه و جدید را از سوی خداوند بر عهده دارد، که از این جهت گاهی تفاوتهایی ظریف با واژه «نبی» برای آن قائل میشوند.
این کلمه در ادبیات و فرهنگ عامه به عنوان نمادی از امانتداری در انتقال پیام، هدایت الهی و ارتباط میان خالق و مخلوق شناخته میشود و جایگاه والایی در ادبیات عرفانی و مذهبی فارسی دارد.