یعنی چه
کردار نیک به معنای انجام دادن کارهای خوب، شایسته و پسندیده است که بر پایه اخلاق، انصاف و عدالت استوار باشد. این واژه به هر نوع فعالیت یا رفتاری اشاره دارد که منفعت، خیر و نیکی را برای خود فرد و جامعه به همراه داشته باشد.
تلفظ
این عبارت ترکیبی بصورت «کِردار» (با کسره ک) و «نیک» (با سکون کاف) تلفظ میشود؛ در حالت اضافه، واج میانجی کسره بین آنها قرار میگیرد: [ker-dā-re nik].
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف خواسته شده میتواند خودِ «کردار نیک» (۸ حرف) یا معادلهای آن مانند «عمل صالح» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از ترکیبهای متفاوتی برای رساندن این مفهوم استفاده میشود که رایجترین آنها Good Deeds است.
به فارسی
واژه کردار از ریشه پهلوی kardār (از اوستایی kar به معنی ساختن و انجام دادن) و نیک از پهلوی nēk (به معنی خوب) گرفته شده است. مترادفهای آن شامل حسن رفتار، سلوک پسندیده و نیکوکاری است. متضادهای آن کردار زشت، سیئه و عمل قبیح هستند. همخانوادههای کردار (کرد، کرده، کارکرد، کنش) و همخانوادههای نیک (نیکی، نیکو، نیکان) میباشند.
در قرآن
عین عبارت فارسی «کردار نیک» در متن قرآن وجود ندارد، اما مفهوم مستقیم آن بارها با تعابیر «العَمَلُ الصّالِح» یا «عَمِلَ صالِحاً» تکرار شده و ایمان با کردار نیک گره خورده است؛ مانند آیه ۲۵ سوره بقره: «وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالصَّالِحَاتِ...» (و به کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادهاند، بشارت ده).
نماد چیست
نماد سنتی و تاریخی این مفهوم، نشان فروهر (فرورتیش) است. سه لایه پرهای بال فروهر اشاره به سه اصل پندار نیک (هومته)، گفتار نیک (هوخته) و کردار نیک (هورشته) دارد. همچنین حلقه دستان فیگور پیرمرد در فروهر، نشاندهنده پیمان انسان برای وفاداری به این اصول در زندگی است.
جمعبندی و توضیح کامل کردار نیک
کردار نیک یکی از ارکان سهگانه و بنیادین اخلاق در ایران باستان و آیین زرتشت است که در کنار «پندار نیک» و «گفتار نیک» مثلث سعادت و رستگاری انسان را تشکیل میدهد. این مفهوم جلوه عملی و عینی اندیشه و سخن انسان در جهان مادی است که نماد تاریخی آن در بالهای نشان فروهر تجلی یافته است.
این واژه اصیل فارسی با پیشینه فرهنگی و پهلوی خود، قرابت معنایی بسیار نزدیکی با مفاهیم دینی و قرآنی از جمله «عمل صالح» دارد. در واقع کردار نیک عصاره تمام رفتارهای پسندیده، اخلاقی و عادلانهای است که مایه خیر جمعی و تکامل روحی انسان میشود.