یعنی چه
واژه «اسوتنا» یک ترکیب عبارتی عربی (أُسْوَة + نا) است که در متون مذهبی، اخلاقی و ادبی به کار میرود و به معنای الگو، نمونه رفتاری یا مقتدایی است که دیگران از او پیروی میکنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اُسوَتُنا» با ضمه روی الف و فتحه روی واو و تاء است.
در جدول
پاسخ جدول برای عبارت «اسوتنا»، کلمهای ۶ حرفی است که به عنوان راهنما یا مقتدای گروهی از افراد اشاره دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم اسوتنا از عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
این عبارت خود ساختار خالص عربی دارد که از ترکیب اسم «أسوة» و ضمیر متصل «نا» تشکیل شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب عربی، عباراتی نظیر «سرمشق ما»، «پیشوای ما» و «نمونه رفتاری ما» هستند.
در قرآن
خود عبارت «اسوتنا» با ضمیر نا در قرآن نیامده، اما ریشه آن یعنی «أُسْوَة» ۳ بار در قرآن به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۲۱ سوره احزاب: «لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ» که پیامبر اسلام (ص) را سرمشقی نیکو معرفی میکند.
جمعبندی و توضیح کامل اسوتنا
عبارت «اسوتنا» یک ترکیب واژگانی مشتق از زبان عربی است که از دو بخش «اُسوه» (به معنی الگو و سرمشق) و ضمیر «نا» (به معنی ما) تشکیل شده است. این اصطلاح در ادبیات دینی، عرفانی و اخلاقی فارسی برای اشاره به فرد، مقتدا یا راهنمایی به کار میرود که رفتار و کردار او به عنوان بالاترین معیار و نمونه عملی برای یک گروه یا جامعه قرار میگیرد.
اگرچه خود این ترکیب به صورت پیوسته در متن قرآن کریم ذکر نشده است، اما ریشه ثلاثی مجرد آن (أ س و) و اسم ظاهر «اسوه» بارها در آیات الهی برای توصیف جایگاه والای اخلاقی پیامبران بزرگ مانند حضرت محمد (ص) و حضرت ابراهیم (ع) استفاده شده است تا ضرورت الگوپذیری و تاسی به آنان را یادآور شود.