یعنی چه
عبارت «مشهود است» از ترکیب صفت مفعولی «مشهود» و فعل ربطی «است» ساخته شده و به معنای آن است که چیزی به صورت عینی، واضح و آشکار قابل دیدن، حس کردن یا درک کردن باشد و هیچ ابهامی در وجود آن نباشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت مَشْهود اَسْت (mashhood ast) میباشد.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای متقاطع خودِ «مشهود است» با ۸ حرف است. واژههای جایگزین مانند بارز یا هویدا نیز ممکن است به کار روند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن و میزان ملموس بودن، از این عبارات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از این واژهها برای رساندن مفهوم آشکار بودن و عینی بودن استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این عبارت شامل پدیدار است، پیدا است، هویدا است، علنی است و بدیهی است میشود که همگی مفهوم عینی بودن را میرسانند.
در قرآن
واژهٔ ریشه یعنی «مشهود» در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۳ سوره بروج «وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ» که اشاره به روز قیامت و آنچه به آن گواهی داده میشود دارد، و همچنین در آیه ۷۸ سوره اسراء «إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ کَانَ مَشْهُودًا» که به حضور و گواهی فرشتگان در نماز صبح اشاره میکند.
جمعبندی و توضیح کامل مشهود است
عبارت «مشهود است» یک ترکیب تعبیری فراگیر در زبان فارسی است که از واژه عربی مشهود (ریشه شهد به معنی حضور و دیدن) و فعل فارسی است تشکیل شده است. این عبارت در متون رسمی، علمی، تحلیلی و به ویژه در ادبیات حقوقی و قضایی کاربرد گستردهای دارد؛ به طوری که در اصطلاح قضایی، «جرم مشهود» به جرمی گفته میشود که وقوع آن کاملاً علنی و در برابر دیدگان ضابطان قضایی یا مردم رخ داده باشد.
به طور کلی این عبارت زمانی به کار میرود که سخنور یا نویسنده میخواهد بر عینی بودن، غیرقابل انکار بودن و وضوح یک پدیده یا وضعیت تاکید کند. واژههایی مانند پیدا است، نمایان است و ملموس است نزدیکترین برگردانهای معنایی آن در زبان گفتار و نوشتار به شمار میروند.