یعنی چه
این ترکیب وصفی-اضافی به معنای همنشین با بزرگواری و قرین با افتخار است. در ادبیات دیوانی و مکاتبات رسمی دوران قاجار و پهلوی اول، هرگاه فرمان، دستخط یا تصمیمی از سوی پادشاه یا شخص بزرگی صادر یا تأیید میشد، برای تکریم و احترام فراوان از عبارت «قرین الشرف» استفاده میکردند تا نشان دهند آن کار به شرافت و عظمت ملوکانه متصل شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «قَرینُ الشَّرَف» است که در آن حرف نون با ضمه به شینِ مشدد متصل میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان و حلکنندگان جدول کلمات متقاطع، خودِ عبارت «قرین الشرف» با ۹ حرف است. همچنین ممکن است با نشانههایی چون «مقرون به افتخار» یا «همراه با شرافت» در جدول بیاید.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی که بار معنایی همراه بودن با افتخار و اصالت را میرسانند.
به فارسی
واژهها و ترکیبهای جایگزین فارسی که معنای همنشینی با بزرگی و ارجمندی را منتقل میکنند شامل مقرون به افتخار، قرین افتخار، شرافتبخش و معزز هستند.
در قرآن
ترکیب «قرین الشرف» در متن قرآن کریم نیامده است. واژه «قرین» به تنهایی در آیات قرآنی به معنای همنشین، همراه یا شیطانِ قرین به کار رفته است، اما این اصطلاح ترکیبی زاییدهٔ منشآت و ادبیات دیوانی فارسی است.
نماد چیست
این عبارت یک اصطلاح زبانی، تعارفی و احترامی در ادبیات اداری قدیم است و نماد تصویری، نمادین یا نجومی خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل قرین الشرف
ترکیب «قرین الشرف» از اصطلاحات تعارفی و عناوین محترمانه در زبان فارسی و مکاتبات دیوانی قدیم (بهویژه دورههای قاجار و پهلوی اول) است. این اصطلاح از ترکیب دو واژه عربی «قَرین» به معنای همنشین و همراه، و «الشَّرَف» به معنای بزرگواری و پاکنژادی ساخته شده و ریشه در منشآت ادبی ایران دارد.
در کاربرد تاریخی، هرگاه نامهای، دستخطی یا فرمانی از سوی پادشاه یا شخص عالیرتبهای صادر میشد، آن را «قرین الشرف» میخواندند؛ به این معنی که این کار با شرافت و عظمت جایگاه ملوکانه همراه و متبرک شده است. این اصطلاح در قرآن وجود ندارد و امروزه کاربرد روزمره خود را از دست داده و تنها در متون تاریخی و رسمی قدیمی به چشم میخورد.