یعنی چه
این ترکیب به عنوان حرف ربط در زبان فارسی استفاده میشود و نشاندهنده آن است که تحقق یک فعل یا وضعیت، وابسته به برآورده شدن یک شرط یا الزامی خاص است.
تلفظ
تلفظ روان این واژه ترکیبی به صورت «به شرطی که» با سکون روی هاء و یاء و کاف است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند مشروط بر، اگر، یا در صورتی که به عنوان راهنما برای این پاسخ استفاده میشوند.
به انگلیسی
عبارات فوق در زبان انگلیسی دقیقاً همان کارکرد حرف ربط شرطی را در جمله ایفا میکنند.
به عربی
در زبان عربی ساختار جمله شرطیه با این ادات یا حروف شرط مانند «إنْ» و «إذا» معنای مشابهی میسازد.
به ترکی
در ترکی استانبولی از ریشه مشترک شرط یا واژه بومی koşul برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون «اگر» و «در صورتی که» است که ساختار جملات پیرو را میسازند.
جمعبندی و توضیح کامل به شرطیکه
عبارت «به شرطیکه» یک ترکیب حرف ربطی در زبان فارسی است که از سه جزء حرف اضافه فارسی «به»، واژه عربی «شرط» و حرف ربط فارسی «که» تشکیل شده است. این عبارت در ادبیات و گفتگوهای روزمره برای منوط کردن یک کار به کار دیگر استفاده میشود و جایگاه ویژهای در منطق کلامی دارد.
در حوزه منطق و ریاضیات، این مفهوم معادل گزارههای شرطی (اگر... آنگاه...) است که با نمادهای پیکان یکطرفه نشان داده میشود. همچنین در مفاهیم قرآنی، اگرچه خود این عبارت فارسی وجود ندارد، اما ادات شرط عربی مانند «إن» همین بار معنایی و ساختار را در جملات ایجاد میکنند.
شناخت مترادفهایی چون «مشروط بر» و همخانوادههایی مانند «شرایط» و «مشروطیت» به درک عمیقتر کاربرد این واژه در متون حقوقی، فلسفی و نگارشهای رسمی کمک شایانی میکند.