یعنی چه
این ترکیب به افرادی اشاره دارد که با یکدیگر گفتگو میکنند و علاوه بر داشتن زبان مشترک، از نظر فکری، احساسی و عقیدتی نیز با هم تفاهم و توافق دارند؛ به طوری که مونس و همدم یکدیگر به شمار میروند.
تفهیم/تلفظ
تلفظ این ترکیب واژگانی به صورت روان و با صدای زبر (فتحه) روی حروف هاء و واو عطف، و پیش (ضمه) روی حرف سین در کلمه سخن است.
در جدول
پاسخ دقیق و مستقیم برای این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع، خودِ عبارت «هم سخن و همزبان» با شمارش ۱۲ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بخش همسخن از واژه Interlocutor و برای توصیف رابطه عمیق و همزبانی روحی از کلمه Soulmate استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم گفتگو و همسخنی با واژگان محاور و محدث، و مفهوم قرابت زبانی و فکری با تعابیر ناطق بنفس اللغه یا موافق رسانده میشود.
به فارسی
برگردانها و مترادفهای اصیل فارسی این عبارت شامل واژگانی چون همکلام، همصحبت، مونس، همدم، همآواز و یکزبان است که همگی بر اشتراک در کلام و احساس دلالت دارند.
جمعبندی و توضیح کامل هم سخن و همزبان
عبارت «هم سخن و همزبان» یک ترکیب اصیل و زیبای فارسی است که از پیشوند اشتراک «هم» به همراه دو واژه ریشهدار «سخن» و «زبان» تشکیل شده است. این اصطلاح در ادبیات فارسی فراتر از یک همزبانی ساده یا گفتگوی ظاهری، به معنای رسیدن به درک متقابل، فرار از تنهایی و یافتن یک مونس و رفیق شفیق است که انسان را کاملاً میفهمد.
در فرهنگ و ادبیات عرفانی ما، بهویژه در اشعار جلالالدین محمد بلخی (مولانا)، این مفهوم جایگاه بسیار والایی دارد. مولانا با اشاره به این حقیقت که گاهی دو غیرهمزبان با هم همدل هستند، تأکید میکند که زبانِ محرمی و همدلی، بسیار ارزشمندتر و عمیقتر از همزبانیِ صرفاً ساختاری و جغرافیایی است.