یعنی چه
فنکلوزیک اسید (Fenclozic acid) یک ترکیب شیمیایی و دارویی از گروه داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID)، مسکن و تببر است که در دهه ۱۹۶۰ میلادی توسعه یافت. با این حال، در سال ۱۹۷۱ به دلیل ایجاد عوارض شدید کبدی، زردی و سمیت حاد در انسان، از چرخه تولید و آزمایشهای بالینی بهطور کامل خارج شد و دیگر در پزشکی کاربرد ندارد.
تلفظ
این واژه به صورت «فَنکُلُزیک اَسید» تلفظ میشود که از نام انگلیسی آن یعنی Fenclozic acid برگرفته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه دقیقاً ۱۲ حرف دارد و به عنوان یک داروی ضدالتهاب قدیمی یا نام تجاری آن «میاکلس» شناخته میشود.
به انگلیسی
در منابع علمی و پزشکی جهان، این ماده با نگارش لاتین Fenclozic acid ثبت شده است.
به فارسی
از آنجا که این واژه یک نام شیمیایی تخصصی و بیگانه است، معادل اصیل فارسی ندارد و در متون علمی فارسی عیناً به صورت «فنکلوزیک اسید» ترجمه و نگارش میشود.
نماد چیست
این ماده دارای نماد زبانی یا فرهنگی خاصی نیست؛ اما در علم شیمی با فرمول مولکولی $C_{11}H_{8}ClNO_{2}S$ و شناسه اختصاصی CAS با شماره 17969-20-9 به عنوان نماد ساختاری شناخته میشود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Fenclozic acid در اصطلاحات پزشکی جهان معرف یک داروی مسکن و ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) است که نام تجاری پیشنهادی آن Myalex بود. ریشه نامگذاری آن از ترکیب بخشهای ساختاری مولکول شامل Fen (فنیل)، cloz (کلر و تیازول) و acid (اسید کربوکسیلیک) تشکیل شده است.
جمعبندی و توضیح کامل فنکلوزیک اسید
فنکلوزیک اسید (Fenclozic acid) یک ترکیب شیمیایی و دارویی نوین در دهه ۱۹۶۰ بود که به عنوان یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID)، مسکن و تببر معرفی شد. این دارو با نام تجاری میاکلس (Myalex) در حال توسعه بود، اما به دلیل گزارشهای متعدد از ایجاد عوارض شدید و حاد کبدی (سمیت کبدی و زردی) در انسان، در سال ۱۹۷۱ از آزمایشهای بالینی و چرخه تولید کنار گذاشته شد.
گاهی در جستجوهای عامیانه یا خطاهای شنیداری، این واژه با داروی ضدقارچ معروف «فلوکونازول» (Fluconazole) اشتباه گرفته میشود؛ در حالی که فنکلوزیک اسید از نظر ساختاری یک اسید آلی حاوی حلقه تیازول است و فرمول شیمیایی مشخص خود را دارد. این کلمه در جدولهای متقاطع به عنوان یک واژه ۱۲ حرفی دارویی مطرح میشود.