یعنی چه
واژهٔ «بدان سان» یک قید حالت در زبان فارسی است که برای اشاره به شیوه، روش یا چگونگی انجام یک کار یا وقوع یک پدیده در گذشته یا مسافتی دورتر استفاده میشود. این کلمه از ترکیب «بـ + آن + سان» تشکیل شده و به طور کلی کیفیت و چگونگی یک وضعیت را به مخاطب نشان میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بِدانسان» (Bedān-sān) است که در آن حرف «ب» دارای مکسور (کسره) و بخشهای بعدی به صورت روان ادا میشوند.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژهٔ «بدان سان» به عنوان معادل قیدهای اشاره به دور مطرح میشود و دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم عبارات قیدی اشاره به روش و حالت دور، از این ترکیبات استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی عباراتی چون «کذلک» و «هکذا» دقیقترین معادلها برای رساندن مفهومِ «به آن گونه» هستند.
به فارسی
معادلها و مترادفهای اصیل فارسی این کلمه شامل مواردی چون بدانگونه، آنسان، چنان و آنطور است. واژههای همخانوادهٔ ساختاری آن نیز بدینسان، اینسان، همسان و یکسان هستند که همگی ریشه در پارسی سره دارند.
نماد چیست
«بدان سان» یک قید حالت و مفهوم انتزاعی در دستور زبان فارسی است؛ به همین دلیل، نماد مادی، تصویری، اسطورهای یا مذهبی خاصی در فرهنگها برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل بدان سان
واژهٔ «بدان سان» یکی از ترکیبات قیدی اصیل و کهن زبان فارسی است که از سه جزء «بـ» (حرف اضافه)، «آن» (ضمیر اشاره به دور) و «سان» (پسوند شباهت و گونه به معنای دیس و شکل) ساخته شده است. این واژه در ادبیات کلاسیک ایران، به ویژه در آثار بزرگی همچون شاهنامه فردوسی، کاربرد فراوانی داشته و برای بیان کیفیت و چگونگی وقوع یک حالت یا عمل به کار میرفته است.
از نظر معنایی، این کلمه معادل دقیق عباراتی همچون «به آن گونه»، «آنطور» و «چنان» است و در تضاد مستقیم با واژهٔ «بدینسان» (به این گونه) قرار دارد. بررسی ریشهشناختی آن نشان میدهد که جزء «سان» ریشه در زبانهای ایران باستان (اوستایی و پهلوی) دارد که اصالت و قدمت چندهزارساله این ترکیبِ ساختاری را در زبان فارسی دری اثبات میکند.