یعنی چه
واژه «تسمعان» یک فعل مضارع از ریشه عربی «سمع» است. این فعل برای صیغههای مثنی (دو نفر) به کار میرود و دو معنای کاربردی دارد: اول در حالت مخاطب به معنای «شما دو نفر (مرد یا زن) میشنوید» و دوم در حالت غایب به معنای «آن دو زن میشنوند».
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «تَسْمَعَانِ» (tas-ma-ā-ni) است که با فتح ت، سکون سین، فتح میم و کسره نون پایانی خوانده میشود.
در جدول
در جدول کلمات متقاطع، واژه «تسمعان» به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی شناخته میشود که به معنای گوش دادن یا شنیدن دو نفره است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به صیغه و جایگاه ساختاری فعل در جمله، به معادلهای ذکر شده ترجمه میشود.
به عربی
این واژه خود یک فعل اصیل عربی است که از ریشه ثلاثی مجرد (س - م - ع) مشتق شده است.
به فارسی
برگردان مستقیم این واژه در زبان فارسی به صورت «میشنوید» (خطاب به دو شخص حاضر) یا «میشنوند» (اشاره به دو شخص مؤنث غایب) است.
جمعبندی و توضیح کامل تسمعان
واژه «تسمعان» یک فعل مضارع ساختاریافته در قواعد زبان عربی است که به عنوان وامواژه در متون دینی، فقهی و ادبیات فارسی نیز کاربرد دارد. این کلمه از ریشه «سمع» به معنای شنیدن و گوش فرادادن گرفته شده و دلالت بر انجام گرفتن فعل شنیدن توسط دو نفر دارد.
از نظر دستوری، این کلمه میتواند نشاندهنده خطابی به دو نفر (فارغ از جنسیت آنها) باشد یا اینکه به دو شخص مؤنث غایب اشاره کند. اگرچه خود این لفظ دقیق در آیات قرآن کریم نیامده، اما همخانوادههای فراوان آن در کتابهای آسمانی و احادیث اسلامی به چشم میخورند و در زبان فارسی مفهوم گوش سپردن را تداعی میکنند.