یعنی چه
قشو زدن (یا قشو کردن) به معنای تمیز کردن، خاراندن و زدودن گرد و غبار و موهای مرده از پوست بدن چهارپایان، بهویژه اسب و استر، به وسیلهٔ ابزاری فلزی و دندانهدار به نام «قشو» است. این کار علاوه بر حفظ بهداشت حیوان، نوعی ماساژ آرامشبخش است که به بهبود گردش خون او کمک میکند.
تلفظ
این عبارت از دو واژهٔ «قَشو» (با فتح قاف و ضم شین) و فعل «زدن» تشکیل شده است و در زبان فارسی به صورت [qašū zadan] تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ عبارتهایی همچون «پاک کردن پوست اسب» یا «خاراندن چهارپایان» به عنوان یک اصطلاح ۶ حرفی، «قشو زدن» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای مفهوم کلی تیمار و نظافت اسب از واژه Grooming و برای عمل اختصاصی استفاده از قشو از Currycombing استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فعل «حَسَّ» برای قشو کردن و تیمار اسب به کار میرود و به خودِ ابزار دندانهدار فلزی «المِحسَّة» میگویند.
به فارسی
واژگان هممعنی و معادلهای فارسی این اصطلاح عبارتند از: تیمار کردن، شانه کردن اسب، پاک کردن پوست حیوان و ستردن گرد و خاک از ستور. ریشهٔ خود واژه «قشو» ترکی است و از فعل Kaşımak (خاراندن) وارد فارسی شده است.
نماد چیست
در فرهنگ سنتی و ادبیات، این کار نماد تیمارداری، آمادهسازی مرکب برای نبرد و اهمیت دادن به نگهداری از زیردستان است. در اصطلاحات عامیانه و ضربالمثلها، گاهی به عنوان کنایه از مجیزگویی، تملق و خر کردن کسی با نوازش ظاهری نیز به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قشو زدن
عبارت «قشو زدن» یک اصطلاح اصیل در فرهنگ دامداری و اسبدوانی است که ریشه در زبان ترکی دارد. این واژه از فعل ترکی «قاشیماق» به معنی خاراندن گرفته شده و به مرور زمان همراه با ابزار فلزی و دندانهداری به نام قشو، وارد زبان فارسی شده است. هدف اصلی از این کار، پاکیزگی پوست چهارپایان، زدودن موهای اضافه و ایجاد جریان خون مناسب در بدن حیوان است که در مجموع بخشی از فرایند «تیمار کردن» به شمار میرود.
در ادبیات و فرهنگ عامه، قشو زدن مفاهیم کنایی جالبی را نیز حمل میکند. از یک سو نشاندهندهٔ مردانگی، سحرخیزی و رسیدگی دقیق به مرکب برای آمادگی در جنگ است و از سوی دیگر در روابط انسانی، گاهی به کنایه برای تملق، مجیزگویی و ملقمهبازی (آرام کردن فرد با تعاریف ظاهری) استفاده میشود. ملکالشعرای بهار نیز در اشعار خود به این ابزار سنتی اشاره داشته است.