یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح تخصصی در علم منطق و از انواع مغالطههای خارجی است. در این حالت، گوینده یا نویسنده برای پوشاندن ضعف استدلال خود و سرگردان کردن مخاطب، از کلمات عجیب، نامأنوس، پیچیده و دشوار استفاده میکند تا حقیقت را پنهان سازد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «ذِکْرِ عِبارَتِ مُغْلَق» است که واژه مغلق در آن به معنای بسته شده و پیچیده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این اصطلاح منطقی در جدول، خود عبارت «ذکر عبارت مغلق» با ۱۲ حرف است. واژههای مترادف آن مانند غامض یا معقد نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای واژه مغلق به تنهایی میتوان از کلماتی نظیر Abstruse، Ambiguous یا Obscure استفاده کرد.
به عربی
این ترکیب ریشه در زبان عربی دارد و به کلامی اشاره میکند که فهم آن قفل و بسته شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژگان کلیدی مرتبط با بخشهای این عبارت عبارتند از: غامض، معقد، مبهم، پیچیده، دشوار و بغرنج. متضادهای آن نیز شامل فصیح، روان، سهل، ساده و واضح هستند.
در قرآن
خود این ترکیب اصطلاحی و منطقی در متن قرآن عیناً ذکر نشده است، اما ریشه ثلاثی مجرد آن (غ ل ق) در قالب فعل مضارع در آیه ۲۳ سوره مبارکه یوسف به صورت «وَعَلَّقَتِ الْأَبْوَابَ» به معنی «و درها را محکم بست» به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل ذکر عبارت مغلق
عبارت «ذکر عبارت مغلق» یکی از اصطلاحات اصیل و تخصصی در علم منطق است که به عنوان یک ترفند مغالطهآمیز شناخته میشود. در این نوع مغالطه، فرد سخنور یا نویسنده با آگاهی از ضعف در استدلالهای خود، به عمد از تعابیر سنگین، کلمات ناآشنا و ساختارهای دستوری پیچیده استفاده میکند تا ذهن مخاطب را از اصل موضوع منحرف کرده و او را دچار سردرگمی کند.
ریشه واژه مغلق به زبان عربی و کلمه «غلق» بازمیگردد که در اصل به معنای بسته یا قفل شده است؛ بنابراین کلام مغلق مجازاً به کلامی گفته میشود که گویی دربهای فهم و درک آن به روی شنونده بسته شده است. شناخت این مغالطه به مخاطبان کمک میکند تا در مواجهه با متنها و سخنرانیهای مغلک، مبهوت ظاهر کلام نشده و جویای منطق و برهان استوار پشت آن باشند.