یعنی چه
آرام بخشیدن یک مصدر مرکب فارسی است که به معنای تسکین دادنِ درد، بردن و برطرف کردن اضطراب، فرونشاندن خشم، و ایجاد آسایش، راحتی و سکون در شخص یا محیط به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «آرامْ بَخْشیدَن» (ā rām bax šī dan) است که از دو جزء «آرام» و «بخشیدن» تشکیل میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل با توجه به تعداد حروف و طراح جدول میتواند واژههایی نظیر تسکین دادن، سکون دادن یا خودِ عبارت «ارام بخشیدن» باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن (تسکین درد، آرام کردن فرد عصبانی یا تسلی دادن به فرد غمگین) از افعال فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مصادر فوق مفاهیم مختلف آرامشبخشی جسمی، روحی و روانی را به طور دقیق پوشش میدهند.
نماد چیست
برای خودِ این فعل مرکب نماد مادی خاصی ثبت نشده است؛ اما مفاهیم وابسته به آن مانند آرامش، با نمادهایی همچون کبوتر سفید، برگ زیتون، آب زلال و روان، و نیلوفر آبی شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل ارام بخشیدن
واژه «آرام بخشیدن» یک مصدر مرکب اصیل فارسی است که از ترکیب «آرام» (ریشه باستانی به معنی صلح و شادمان بودن) و «بخشیدن» (به معنی اعطا کردن) ساخته شده است. این عبارت در ادبیات فارسی و زبان روزمره برای توصیف حالات روحی و جسمی گوناگونی چون کاهش درد، رفع اضطراب، تسلی دادن به افراد غمگین و فرونشاندن خشم به کار میرود.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متون کهن مذهبی مانند قرآن وجود ندارد، اما معادلهای دقیق مفهومی آن نظیر «سکینة» (آرامش قلبی مومنان) و «طمأنينة» (آرامش با ذکر خدا) به وفور دیده میشوند. این مفهوم در زبانهای دیگر مانند انگلیسی و عربی نیز با افعال و مصادر دقیقی متناسب با بافت متن بازتاب یافته است.