یعنی چه
السائحین در لغت به افرادی گفته میشود که در زمین سیر و سفر میکنند (جهانگردان و سیاحان). این واژه از حرکت روان آب ریشه گرفته است. در اصطلاح دینی، عرفانی و قرآنی، این کلمه به روزهداران (به دلیل مداومت بر طاعت و امساک)، ذاکران، اندیشمندانی که در ملکوت خدا سیر میکنند، و مجاهدان پویای راه دانش و جهاد اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه در زبان عربی و فارسی «اَسّائِحین» (به شکل مکتوب السَّائِحِین) است که سین دارای تشدید و الف بعد از آن کشیده خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه بر اساس تعداد حروف (۸ حرف) خودِ «السائحین» است. از معادلهای دیگر آن میتوان به سیاحان یا روزهداران اشاره کرد.
به انگلیسی
در متون عمومی به واژههای مربوط به سفر و گردشگری ترجمه میشود و در متون اسلامی و ترجمههای قرآن به معادلهای مربوط به روزهداری اشاره دارد.
به عربی
این کلمه خود اصالتاً عربی و جمع مذکر سالم از ماده «س ی ح» است که در حالت رفع به صورت السائحون و در حالت نصب و جر به صورت السائحین مجسم میشود.
به فارسی
معادلهای مستقیم فارسی این کلمه در متون ادبی و عادی، «جهانگردان» و «سیاحان» است؛ اما در متون کهن و تفاسیر مذهبی مکرراً به معنای «روزه داران» بازگردانی شده است.
در قرآن
این واژه در قالب جمع مذکر در آیه ۱۱۲ سوره توبه (...التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ...) در وصف مؤمنان آمده است که مفسرانی چون علامه طباطبایی آن را به روزهداران یا سیاحان مساجد و جهاد تعبیر کردهاند. همچنین شکل مؤنث آن (سائحاتی) در آیه ۵ سوره تحریم به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل السائحین
واژه «السائحین» یک کلمه اصیل عربی است که به متون دینی، فقهی و ادبی زبان فارسی راه یافته است. ریشه لغوی آن به حرکت جاری و مداوم آب برمیگردد و در کاربرد اولیه به معنای جهانگردان، مسافران و کسانی است که در زمین به گشتوگذار میپردازند تا در آفرینش تدبر کنند.
در فرهنگ اسلامی و تفسیر آیات قرآن (مانند آیه ۱۱۲ سوره توبه)، این کلمه معنای کنایی و عمیقتری به خود میگیرد. مفسران بزرگ هجرت درونی، پویایی برای خودسازی، تجرد از مادیات و بهویژه «روزه داشتن» را از مصادیق اصلی السائحین میدانند؛ چرا که فرد روزهدار با امساک خود، گویی در ملکوت خداوند سیر میکند.
در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع، این کلمه دقیقاً ۸ حرف دارد و نمادی از تکاپو، هجرت، روزهداری و پارسایی در فرهنگ مذهبی به شمار میرود.