معنی
واژه هشیار به فردی دلالت دارد که حواس و هوش او به طور کامل فعال است. این کلمه هم در معنای مادی (مانند کسی که بیهوش یا مست نیست و حواس جمع دارد) و هم در معنای معنوی و ذهنی (به معنی انسان دانا، خردمند و باذکاوت) به کار میرود.
یعنی چه
هشیار بودن یعنی فرد نسبت به موقعیت خود و اتفاقات اطرافش شناخت و توجه کامل دارد. در زبان عامیانه و علمی، به کسی که پس از بیهوشی یا خواب به حالت طبیعی بازمیگردد یا کسی که در تصمیمگیریها عاقلانه و با دقت عمل میکند، هشیار میگویند.
مترادف
متضاد
هم خانواده
جمله سازی
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه «هشیار» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «آگاه»، «باخبر» یا «بیدار» کاربرد دارد و دقیقاً از ۵ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
جمعبندی و توضیح کامل هشیار
واژه «هشیار» یک اصطلاح اصیل پارسی با ریشهای کهن است که در زبان فارسی میانه به صورت «اوشیار» (ōšyār) تلفظ میشده است. این کلمه از ترکیب مفهومی «اوش» به معنای هوش، عقل و درک، به همراه پسوند دارندگی «یار» یا «وار» ساخته شده است؛ بنابراین معنای ریشهای و تاریخی آن دقیقاً «دارای هوش و آگاهی» است.
در کاربرد امروزی، هشیار به دو جنبه مختلف جسمی و ذهنی اشاره دارد. از یک سو در پزشکی و زندگی روزمره به معنای کسی است که بیهوش، خواب یا مست نیست و حواس طبیعیاش کار میکند. از سوی دیگر، در ادبیات، عرفان و روانشناسی، به انسانهای بیدار، خردمند و دور از غفلت اطلاق میشود که نسبت به حقایق زندگی و محیط پیرامون خود نگاهی عمیق و آگاهانه دارند.
در فرهنگهای مختلف، مفاهیم بصری مانند چشم باز یا نمادهایی مثل جغد (به دلیل تیزبینی و بیداری در شب) به عنوان مظهر هوشیاری شناخته میشوند. این واژه اگرچه در متن قرآن به طور مستقیم نیامده، اما مفاهیم مترادف آن مانند «یقظه» (بیداری از غفلت) و «حِذر» (آمادگی و مراقبت) به کرات برای هدایت انسانها مورد تأکید قرار گرفته است.