یعنی چه
واژه حجیج در لغت به معنای گروه حاجیان یا زائران خانه خدا است. این کلمه در واقع اسم جمع یا جمع مکسر برای واژه «حاجّ» (حجکننده) به شمار میرود و به تمامی کسانی که آهنگ سفر حج و زیارت کعبه را کردهاند اشاره دارد. در متون کهن گاهی به عنوان صفت برای کسی که بسیار به حج میرود نیز استفاده شده است.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت حَجیج (با فتح حرف اول و سکون حروف بعدی) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «حاجیان»، «گروه زائران خانه خدا» یا «جمع حاج»، واژه ۴ حرفی «حجیج» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای واژه حجیج در زبان انگلیسی از کلمه Pilgrims (به معنی زائران) استفاده میشود. برای اشاره دقیقتر به حاجیان مکه، عبارات Makkah Pilgrims یا Hajj pilgrims به کار میرود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در خود زبان عربی نیز دقیقاً به معنای گروه حاجیان یا همان جماعةُ الحُجّاج به کار میرود.
به فارسی
برگردان و معادلهای مستقیم این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی مانند حاجیان، زوار، حجکنندگان و ضیوفالرحمان (میهمانان خدای رحمان) است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و فرهنگ اسلامی، واژه حجیج نمادی از «سالکان کوی دوست» و «هجرت از خود به سوی خدا» است. این کلمه همچنین تجلیبخش مفهوم اتحاد، یکپارچگی امت مسلمان و پاکی و تجدید حیات معنوی انسانها در جریان یک حرکت جمعی و توحیدی است.
جمعبندی و توضیح کامل حجیج
واژه «حجیج» یک کلمه با اصالت و ریشه عربی (از ماده ح ج ج) است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه در معنای لغوی خود به معنای «حاجیان»، «زائران خانه خدا» و «گروه حجکنندگان» به کار میرود و در واقع اسم جمعی برای اشاره به زوار بیتالله الحرام است. لازم به ذکر است که این کلمه عیناً در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه آن در قالب واژههای مختلفی بارها ذکر شده است.
علاوه بر جنبه عبادی و لغوی، هجیج (یا حجیج) نام یک روستای پلکانی بسیار معروف و زیبای گردشگری در منطقه اورامانات کردستان ایران نیز هست که البته ریشه لغوی واژه مورد نظر در این مطلب، به همان مفهوم مذهبی و گروه زائران برمیگردد.
در حوزه ادبیات عرفانی، حجیج نمادی از حرکت، پویایی و هجرت معنوی انسان از کثرت به وحدت است؛ سالکانی که با رها کردن تعلقات دنیوی، در یک مسیر مشترک به سوی معبود حرکت میکنند و مظهر اتحاد و تجدید حیات پاک انسانی میشوند.