یعنی چه
واژهٔ «مطلاق» صیغهای مبالغه است که برای توصیف مردی به کار میرود که به دفعات زیاد همسران خود را طلاق میدهد و به تعهدات بلندمدت در زندگی مشترک پایبند نیست.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و فارسی به صورت مِطلاق (Mitlaq) بر وزن مِفعال تلفظ میشود که یکی از اوزان صیغهٔ مبالغه است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه معمولاً خودِ «مطلاق» با ۵ حرف یا عبارت «کثیرالطلاق» است.
به عربی
این واژه ریشهٔ اصیل عربی از (ط ل ق) دارد و در متون روایی و فقهی عربی به همین صورت به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «زنطلاقدهنده»، «کثیرالطلاق» و «مردی که مکرراً همسر خود را طلاق میدهد» است.
در قرآن
خودِ واژهٔ «مطلاق» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشهٔ آن (طلاق) بارها ذکر شده است. همچنین در احادیث نبوی به شدت از مطلاق بودن نهی شده است؛ مانند حدیث: «إنَّ اللهَ یُبْغِضُ کُلَّ مِذْوَاقٍ مِطْلَاقٍ» که خداوند را دشمن مردان تنوعطلب و بسیار طلاقدهنده معرفی میکند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و اجتماعی، این کلمه به عنوان نمادی از بیمسئولیتی، تنوعطلبی منفی در روابط، عدم پایداری در عهد و پیمان و تزلزل در بنیان مقدس خانواده شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مطلاق
واژهٔ «مطلاق» یک صیغهٔ مبالغه با ریشهٔ عربی است که به مردی اشاره دارد که به صورت مکرر و پیدرپی همسران خود را طلاق میدهد. این اصطلاح در فرهنگ لغات، فقه و احادیث اسلامی کاربرد ویژهای دارد و به مردانی اطلاق میشود که بدون دلایل موجه و صرفاً بر اساس تنوعطلبی به پیوند زناشویی پایان میدهند.
اگرچه این واژه به طور مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشهٔ آن یعنی طلاق کاربرد وسیعی در آیات قرآنی دارد. در روایات و سنت دینی، از مطلاق بودن به عنوان یک صفت ناپسند یاد شده و چنین رفتاری که موجب فروپاشی مکرر کانون خانواده میشود، مورد نکوهش شدید قرار گرفته است.
در ساختار زبان و ادبیات، این کلمه به عنوان نمادی از تزلزل، عدم پایبندی به تعهدات اخلاقی و زناشویی، و همچنین رفتارهای آسیبرسان اجتماعی شناخته میشود و در حل جداول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژهٔ پنجحرفی کاربرد دارد.