یعنی چه
در لغتنامههای معتبر فارسی واژهای مستقل به نام «برجوع» وجود ندارد. این عبارت معمولاً یا ترکیب عامیانه و نادرستِ «به + رجوع» (به معنی بازگشتن و مراجعه کردن) است، یا خطای املایی و شنیداری از کلماتی مانند «مرجوع» (بازگردانده شده) و اصطلاح «رفع و رجوع» محسوب میشود.
تلفظ
تلفظ این ترکیب در صورت خوانش عامیانه به صورت بَرجوع (بَ + رْ + جُ + عْ) است، هرچند ریشه اصلی آن یعنی رُجوع به صورت (رُ + جُ + عْ) تلفظ میشود.
در جدول
کلمه برجوع دقیقا دارای ۵ حرف است. در صورتی که منظور طراح جدول ریشه اصلی یا واژگان همدسته باشد، کلماتی مانند رجوع (۴ حرف) یا مرجوع (۵ حرف) نیز میتوانند مد نظر باشند.
به انگلیسی
با توجه به ریشه واژه (رجوع)، معادلهای انگلیسی آن شامل Reference (ارجاع و منبع)، Return (بازگشت) و Appeal (استیناف و درخواست مجدد) میشود.
به عربی
ریشه این کلمه کاملاً عربی و از ماده (ر ج ع) است. در زبان عربی واژههای رُجوع و عودة به عنوان مصاداری به معنی بازگشت استفاده میشوند.
به فارسی
برگردان و معادلهای اصیل فارسی برای مفهوم این واژه، کلماتی نظیر «بازگشت»، «برگشتن»، «سرزدن» و «پیگیری کردن» هستند.
نماد چیست
این کلمه به خودی خود بار نمادین خاصی در فرهنگ عامه ندارد، اما در متون متأخر و ادبیات عرفانی، ریشه آن (رجعت و رجوع) یادآور نماد بازگشت انسان و روح به منشأ الهی خویش (انا لله و انا الیه راجعون) است.
جمعبندی و توضیح کامل برجوع
واژه «برجوع» یک کلمه مستقل و فصیح در زبان فارسی یا لغتنامههای مرجع مانند دهخدا و معین نیست. بررسیها نشان میدهد که این عبارت در اکثر مواقع یک خطای نوشتاری یا گفتاری است؛ کاربران گاهی حرف اضافه «به» را به ابتدای کلمه «رجوع» میچسبانند و به اشتباه ترکیباتی مانند «با برجوع به» را به کار میبرند، یا اینکه آن را به جای کلماتی مثل «مرجوع» یا «مراجعه» استفاده میکنند.
برای درک معنای دقیق این لغت باید به ریشه اصلی آن یعنی «رجوع» نگاه کرد که واژهای وامگرفته از زبان عربی است. رجوع در اصل به معنای بازگشتن، برگشت، مراجعه کردن به کسی برای حل کار یا پیگیری یک مسئله است. مشتقات بسیار زیادی از این ریشه در زبان فارسی امروز کاربرد روزمره دارند.
بنابراین اگر در بازیهای جدول یا متون با این واژه مواجه شدید، کلید اصلی حل آن درک مفهوم بازگشت و ارجاع است. کلمه برجوع از نظر ساختاری ۵ حرف دارد و در بافتهای مذهبی و عرفانی نیز مفهوم بازگشت روح به اصل و ذات کل را متبادر میکند.