یعنی چه
ابو قتره یکی از کنیههای معروف ابلیس یا همان شیطان است. این اصطلاح کنایه از موجودی است که مایه گمراهی، تاریکی دلها و دور شدن از حق است. در متون کهن لغت، این ترکیب را مستقیماً به مظهر شر و نافرمانی نسبت دادهاند.
تلفظ
این کلمه به صورت «اَ بو قِت رَه» (با کسر قاف و سکون تاء) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «کنیه شیطان» یا «از نامهای ابلیس ۷ حرفی»، واژه «ابو قتره» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از نامهای خاص ابلیس در فرهنگ اسلامی یا معادلهای عمومی آن در فرهنگ غربی استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب خود ریشه عربی دارد و در زبان عربی به عنوان یکی از کنایهها و اسامی شیطان در کنار ابومرّه شناخته میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل ابلیس، شیطان، خناس، عزازیل، دیو و مهتر دیوان است که همگی اشاره به مظهر شرارت دارند.
نماد چیست
ابو قتره نماد اصیل و سنتی نافرمانی از دستور الهی، تکبر در برابر حق، مکر، وسوسه و تاریکی روح است. این نام یادآور موجودی است که عهد کرده انسانها را از مسیر راست منحرف کند.
جمعبندی و توضیح کامل ابو قتره
عبارت «ابو قتره» یک ترکیب و اسم خاص (کنیه) در فرهنگ اسلامی و عربی است که مستقیماً برای اشاره به ابلیس (شیطان) به کار میرود. واژه «قتره» در لغت به معنای غبار، دود سیاه و تاریکی است و از آنجا که افعال و وسوسههای شیطان مایه تاریکی روح و گمراهی انسان میشود، این کنیه به او داده شده است. ریشه این کلمه عربی است و گرچه خود این ترکیبِ دو کلمهای در قرآن نیامده، اما واژه همخانواده آن یعنی «قتره» در آیه ۴۱ سوره عبس به معنای سیاهی و تاریکی چهره گناهکاران در قیامت ذکر شده است.
در فرهنگ لغت و کتابهای کهن مانند لسانالعرب، این واژه در کنار مترادفهایی همچون ابومرّه، خناس و عزازیل قرار میگیرد. همچنین در زبان عربی ترکیب مشابهی به نام «ابن قتره» وجود دارد که به نوعی مار کوچک بسیار سمی و خطرناک اطلاق میشود. در زبان فارسی، این واژه بیشتر در متون ادبی کهن و به عنوان یک کلمه دانشنامهای یا در حل جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد و نماد مطلق مکر، تکبر، شرارت و وسوسه است.