یعنی چه
این واژه به هر نوع ظرف مادی (مانند کاسه، بشقاب عمقدار یا حتی قاشق مخصوص) اطلاق میشود که در آن خوراک لوبیای پخته میریزند و میل میکنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت لوُبیا (با ضمه روی ل) و خُوری (با ضمه روی خ) است.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول برای این واژه خود «لوبیا خوری» با ۹ حرف است. همچنین به عنوان ظرف خوراکخوری نیز شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور ظرف یا قاشق مخصوص آن باشد، از معادلهای فوق استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اشاره به این نوع ظرف از این اصطلاح استفاده میکنند.
به فارسی
در زبان فارسی واژههای همخانواده و ساختارهای ترکیبی مشابهی مثل آجیلخوری و شرابخوری وجود دارد. ریشهٔ بخش اول (لوبیا) از واژه یونانی lobos گرفته شده و بخش دوم (خوری) ریشه در زبان پهلوی دارد.
نماد چیست
این کلمه کاملاً مادی و کاربردی روزمره است و در ادبیات، کهنالگوها یا اساطیر نماد چیز خاصی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل لوبیا خوری
واژه «لوبیا خوری» یک اسم مرکب ساده و کاملاً کاربردی در زبان فارسی است که برای اشاره به ظروف مخصوص سرو و خوردن خوراک لوبیا (مانند کاسه یا بشقابهای گود) به کار میرود. این اصطلاح فاقد پیچیدگیهای معنایی، ریشههای باستانی اسرارآمیز یا نمادپردازیهای ادبی است و صرفاً یک ابزار مادی در زندگی روزمره به شمار میآید.
از نظر ریشهشناسی، این واژه ترکیبی از یک لفظ یونانی معرب (لوبیا) و یک پسوند فاعلی/مصدری با ریشه ایرانی پهلوی (خوری) است. این واژه در متون کهن یا کتب مقدس مانند قرآن کاربرد خاصی ندارد و امروزه بیشتر در بخش راهنمای حل جدول یا اصطلاحات مربوط به ظروف آشپزخانه مورد استفاده قرار میگیرد.