معنی
واژه «پاید» سوم شخص مفرد از فعل «پاییدن» است که در دو مفهوم عمده به کار میرود: نخست به معنی حراست، نگاه داشتن و زیر نظر داشتن؛ و دوم به معنی دوام آوردن، پابرجا ماندن و طول کشیدن.
یعنی چه
این کلمه زمانی به کار میرود که شخصی کاری را استمرار ببخشد، ثبات قدم داشته باشد، یا به عنوان نگهبان و حامی، از چیزی یا کسی پایش و مراقبت کند.
مترادف
با توجه به دو وجه معنایی این واژه، همردیفهای آن شامل افعالی است که بر حفظ و حراست یا بقا و ماندگاری دلالت دارند.
متضاد
نقطه مقابل این واژه در معنی مراقبت، بیتوجهی و رها کردن است و در معنی بقا، نابود شدن و از بین رفتن است.
هم خانواده
تمام این کلمات از ریشه باستانی و اصیل فارسی «پای» گرفته شدهاند که مفهوم ایستادگی، حفاظت و ثبات را در خود دارند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «مراقبت میکند» یا «دوام میآورد» به صورت فعل مضارع، واژه ۴ حرفی «پاید» قرار میگیرد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، اگر منظور حفظ و پایش باشد از واژههای نظارتی و اگر منظور استمرار زمان باشد از واژههای مربوط به بقا استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل پاید
واژه «پاید» یک فعل اصیل، کهن و فصیح در زبان فارسی است که ریشه در پارسی میانه (پهلوی) دارد. این کلمه شکل مضارع اخباری یا التزامی از مصدر «پاییدن» برای سوم شخص مفرد است. اگرچه در زبان گفتاری و روزمره امروز کمتر به صورت مجرد شنیده میشود و بیشتر همراه با پیشوند «می» (به صورت میپاید) به کار میرود، اما همچنان ارزش ادبی و معنایی خود را در متون حفظ کرده است.
این کلمه دو پهلوی معنایی بسیار زیبا دارد؛ از یک سو به معنای هوشیاری، نگاه داشتن، حراست و پایش است که وظیفه محافظ را نشان میدهد و از سوی دیگر به معنای طول کشیدن، استقامت، بقا و جاودانگی است. به همین جهت در ادبیات نمادین، تداعیکننده مفاهیمی همچون وفاداری، ثبات قدم و جاودانگی به شمار میرود.