یعنی چه
باردان واژهای اصیل و کهن در زبان فارسی است که از ترکیب دو بخش «بار» (محموله) و «دان» (پسوند ظرفیت و مکان) ساخته شده است. این کلمه به هر نوع ظرف، کیسه بزرگ (جوال)، سبد بافتهشده از برگ خرما یا خورجینی که برای حمل و نگهداری میوه، آذوقه و کالا استفاده میشود، اشاره دارد. در متون قدیمی گاهی مجازاً به معنای ظرف بزرگ شراب یا صراحی نیز به کار رفته است.
تلفظ
این واژه به صورت فتح باء، سکون راء و دال خوانده میشود: [بارْدان / bārdān].
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «جای بار»، «کیسه بزرگ»، «خورجین» یا «ظرف و آوند»، واژه ۶ حرفی «باردان» یک پاسخ دقیق و استاندارد است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم باردان به زبان انگلیسی، بسته به نوع ظرف یا کیسه، از این واژهها استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی واژههای چووال و هیبه دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم ظرف و کیسه حمل بار هستند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و رمزی فارسی، باردان به عنوان نمادی از ظرفیت درونی انسان، سینه یا قلبی که باری از غم، اندوه و اسرار را دوش میکشد به کار رفته است. همچنین مجاز از توشه سفر و صبوری در برابر سنگینی محنتهای روزگار است؛ همانطور که خاقانی شیفتگی و غم خود را با این واژه تصویر میکند.
جمعبندی و توضیح کامل باردان
واژه «باردان» یکی از کلمات اصیل، ساختاریافت و پرمعنی در زبان فارسی است که ریشه در نیازهای روزمره زندگی سنتی و تجاری ایران زمین دارد. ساختار ترکیبی آن یعنی ترکیب «بار» و پسوند مکانی «دان»، به خوبی کارکرد این شیء را به عنوان ظرف یا کیسهای برای جا دادن اقلام و محمولهها نشان میدهد. اگرچه این واژه امروزه در گفتار عامیانه کمتر شنیده میشود، اما جایگاه خود را در متون کهن و اشعار شاعران بزرگ حفظ کرده است.
دانستن معنای دقیق این واژه علاوه بر کمک به علاقهمندان به حل جدول و بازیهای کلماتی، دریچهای به شناخت دقیقتر استعارههای ادبی گشوده و ما را با نحوه واژهسازی پویا در زبان فارسی آشنا میکند که چطور برای اشیاء کاربردی، نامهایی ساده و در عین حال ماندگار خلق میکرده است.