یعنی چه
درویشانه به معنای زندگی یا رفتاری است که شبیه به درویشان، صوفیان و زاهدان باشد. این واژه در قالب صفت یا قید، به هر چیز ساده، بیتکلف، مسکینانه و وارسته از علایق دنیوی اشاره دارد. همچنین در ادبیات فارسی به عنوان اسم مرکب، به طعام و غذای اندکی که در خانه موجود و آماده باشد (ماحضر) نیز گفته میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح دال، سکون را، کسر واو و سکون شین است که به صورت dervishāneh یا darvišāne خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به سوالاتی با عنوان «مانند فقیران» یا «به طریقه زاهدان»، واژه ۸ حرفی «درویشانه» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم درویشانه در زبان انگلیسی، بسته به بافت متن از واژگان مرتبط با سبک زندگی صوفیانه یا سادگی و فروتنی استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و هممعنی فارسی این واژه شامل کلماتی چون فقیرانه، مسکینانه، زاهدانه، صوفیانه، قلندرانه و بیتکلف است که بر سادگی مفرط دلالت دارند.
نماد چیست
در فرهنگ عرفانی و ادبیات ایران، درویشانه زیستن نماد آشکار قناعت، تواضع، دوراندیشی زاهدانه و رهایی کامل از بند مادیات و تجملات دنیوی است.
جمعبندی و توضیح کامل درویشانه
واژه «درویشانه» از ترکیب کلمه فارسی میانه «درویش» (به معنی نیازمند) و پسوند «-انه» ساخته شده است. این کلمه در گذر زمان از مفهوم فقر مادی فراتر رفته و در ادبیات عرفانی ایران به یک سبک زندگی والا، آمیخته با قناعت، صفا و وارستگی تبدیل شده است.
در کاربردهای روزمره و ادبی، هرگاه سخن از سفرهای ساده، خانهای بیتکلف یا رفتاری متواضعانه به میان میآید، از این صفت استفاده میشود. همچنین در متون کهن گاهی به معنای غذای حاضری و اندک پیشکشی نیز به کار رفته است. این واژه کاملاً ریشه ایرانی دارد و در قرآن کریم نیامده است.