یعنی چه
در زبان فارسی امروز، سجلی به هر آنچه مربوط به شناسنامه، هویت شخصی و ثبت احوال است اشاره دارد. در متون کهن و اصطلاحات فقهی و حقوقی گذشته نیز به معنای منسوب به سند رسمی، حکم قضاوت، قباله مکتوب یا نامه مهرشده توسط قاضی به کار میرفته است.
تلفظ
این واژه با کسر سین، فتح جیم و تشدید و کسر لام خوانده میشود که در نهایت به یای نسبت متصل میگردد.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول با توجه به تعداد حروف، خود واژه «سجلی» یا مترادفهای آن نظیر شناسنامه و قباله است.
به انگلیسی
برای اشاره به مدارک هویتی و ثبتی از این معادلها استفاده میشود.
به عربی
ریشه این واژه عربی است و در زبان معاصر برای اوراق هویتی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای روان و اصیل فارسی این واژه شامل عباراتی چون وابسته به شناسنامه، اطلاعات هویتی و مدارک ثبتی است.
نماد چیست
سجلی واژهای کاملاً کاربردی، اداری و حقوقی است و در اساطیر، فرهنگ عامه یا ادبیات نمادین، مابه ازای استعاری یا نمادین خاصی برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل سجلی
واژه «سجلی» که از ریشه عربی «س ج ل» گرفته شده، در زبان فارسی امروز به طور گسترده برای اشاره به امور مربوط به شناسنامه، هویت رسمی و احوال شخصیه افراد استفاده میشود. این کلمه با پیوستن یای نسبت به «سجل» ساخته شده و نشاندهنده اصالت و مدرکیت یک سند یا اطلاعات فردی است. در متون قدیمیتر، این واژه بار حقوقی و قضایی بیشتری داشته و به نامهها یا احکام مهرشدهای اطلاق میشده که از سوی قاضی صادر میگشت.
نکته جالب توجه در ریشهشناسی این واژه، اشاره به اصل آن (سجل) در قرآن کریم به معنای طومار و مکتوب است. اگرچه برخی زبانشناسان ریشه دورتری را در زبان لاتین باستان برای آن متصور هستند، اما در سیر تحول خود در زبان فارسی، از یک اصطلاح صرفاً حقوقی و دیوانی به یک واژه روزمره در قالب «عکس سجلی» یا «اطلاعات سجلی» تبدیل شده است تا بازتابدهنده هویت قانونی هر فرد باشد.