یعنی چه
واژه تارکین در زبان فارسی به عنوان یک اسم فاعل جمع عربی به کار میرود و به معنای افرادی است که از چیزی دست کشیدهاند، محلی را تخلیه کردهاند یا وظیفه و شخص خاصی را رها و واگذار نمودهاند.
تلفظ
این کلمه با فتح تاء، کسره کاف و سکون نون به صورت «تارِکین» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون «رهاکنندگان»، «ترککنندگان» یا «نام پادشاهان روم باستان» میآید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این واژهها دقیقاً معادل مفهوم دستکشیدن و رها کردن هستند.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج این کلمه در زبان فارسی شامل واژههایی چون رهاکنندگان، تارکان و دستکشیدگان است.
نماد چیست
تارکین صرفاً یک واژه ساختاری و اسم فاعل است و برخلاف مفاهیم اساطیری، نماد مادی یا معنوی ویژهای در ادبیات فارسی برای آن تعریف نشده است.
معنی انگلیسی/خارجی
تارکین (Tarquin) در تاریخ باستان شکل فارسیشده نام پادشاهان رومی اتروسکی مانند «تارکینیوس سوپربوس» است که ریشهای لاتین دارد.
جمعبندی و توضیح کامل تارکین
واژه تارکین در اصل یک اسم فاعل جمع مذکر سالم از ریشه عربی «ت ر ک» است که وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. این کلمه به طور دقیق به معنی رهاکنندگان، ترککنندگان و کسانی است که از چیزی یا کسی دست شسته و آن را واگذار کردهاند. در متون مذهبی و احادیث نیز صورتهای همخانواده آن مانند «تارکون» یا «تارک» به وفور دیده میشود.
علاوه بر ریشه عربی، این واژه در تاریخ جهان یک کاربرد فرنگی و لاتین نیز دارد؛ تارکین (Tarquin) نام سلسلهای از پادشاهان اتروسکی در روم باستان است. با این حال، در کاربرد روزمره و عمومی زبان فارسی، همان معنای اول یعنی افرادی که اقدام به ترک یا رها کردن چیزی میکنند، مد نظر قرار میگیرد.