یعنی چه
صخب در لغت به معنای فریاد شدید، داد و بیداد، هیاهو و آمیخته شدن صداهای بلند با یکدیگر است؛ مانند صدای خروش موجهای دریا یا غوغای مردم در هنگام نزاع.
متضاد
واژههایی که مفهوم سکون، خاموشی و آرامش را رسانده و در تضاد با غوغا و فریاد هستند.
هم خانواده
کلماتی که از ریشه سه حرفی (ص - خ - ب) مشتق شدهاند و مفاهیمی چون خروشیدن و فریاد زدن را میرسانند.
ریشه
این واژه ریشه خالص عربی دارد و به عنوان یک لغت عاریتی وارد زبان و ادبیات فارسی (بهویژه متون کهن) شده است.
تلفظ
این کلمه به صورت فتح اول و دوم (صَ - خَ - ب) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول با عنوان فریاد، غوغا، یا بانگ و ولوله، کلمه سه حرفی «صخب» یک جواب دقیق است.
به انگلیسی
معادلهای زبان انگلیسی که برای انتقال مفهوم شلوغی، هیاهوی جمعی و صداهای بلند کاربرد دارند.
جمعبندی و توضیح کامل صخب
واژه «صخب» یک لغت اصیل عربی است که وارد ادبیات فارسی شده و معنای اصلی آن فریاد، بانگ، غوغا و درهمآمیختگی صداهای بلند است. این کلمه برای توصیف فضاها یا موقعیتهایی به کار میرود که در آن آرامش وجود ندارد و صداهای ناهنجار یا خروشان بر محیط حاکم است، مانند خروش موجهای دریا یا داد و بیداد در دعوا.
در ادبیات مذهبی و عرفانی نیز این واژه و مشتقات آن (مانند اصطخاب در نهجالبلاغه) به عنوان نمادی از آشفتگی، غوغای جهان مادی و کثرت اسباب دنیا در مقابل سکوت و وحدت به کار رفته است. همچنین واژه همریشه و موازی آن یعنی «الصاخه» در قرآن کریم به عنوان یکی از نامهای قیامت (به معنای صیحه کرکننده) یاد شده است.